1^ 
DISSERTATIO INAVGVRALIS 
XV. 
Non autem filentio praeterire decet, quod non- 
nulli Medici mannam aliq^uando noxas inferre fcri- 
pferint : ita enim SyW.Bocco tradit, vetuttam man- 
nam graviflima inducere tormina, imo hypercathar- 
iin periculofam; quam vero fententiam merito Len^ 
t litus b) rationibus atque experientia improbat : idem- 
que etiam Lemerimn facere, iam fupra (vi) monuimus. 
Rolfincius porro ait , mannam calidis temperamentis 
calidisque in morbis nocere ac in bilem verti 3 hinc 
etiam Wedelius docet c), illam non prodelle in febri- 
bus acutis & ardentibus, peripneumonia, pleuritide, 
variolis, morbillis, neque etiam ventriculo debili, nec 
in diabete. In cholera fufpeftam elTe mannam, quia 
tonum ventriculi refolveret, & cum bile vitiofa effer- 
vefceret , monet Dolaeus in Encyclop. Med. In fla- 
tulentia noxiam eiVe mannam , ittamque ex huius ufu 
augeri, legimus apud Nenterurn. d) Ita quoque man- 
nam fcorbuticis , hypochondriacis , verminantibus 
nunquam efle dandam, diveiTi iubentPradlici: dicen- 
tes, illos ex ufu mannae magnopere laedi & in multas 
molellias praecipitari. Quae quidem omnia de nonnul- 
lis concedi poliunt: dum fatis notum eft, multos eius- 
modi hominesadulcibus laedi, vel ea faltem non com- 
mode ferre ; quoniam manna aliquid fermentativi 
continet, unde flatus excitari, & peccantes humores vi- 
tiofe commoveri queunt.Interea tamen haec de omni- 
bus in uni verfum vera non funt : nam plures dantur, 
qui 
. a) OSfcrvMt. curiofar. fecunda p, m, 32, 
h In Eteodr. p. I27f. 
<i) Fund. Mcd. Toin II. p. 106. 
c) Amocn. hUt. Mcd. p. 247. 
