Rubiaceae. 
164 — 
IxORA.i 
brachiaat- en bundelvorinig-vertakte zijstelen gevormd, aan den voet 
met een meest 4-bladig omwindsel, zeer pjn-beliaard. Bloemen 
klein op dunne korte steeltjes. Kelkzoom getand, kroonbuis 6 — 8 
inM, lang^ (volgens Miq. slechts 4 mM.), slippen lijnvormig, afge- 
rond, bijna zoo lang als de kroonbuis (ruim 4 mM. keel onbe- 
haard; lielmknoppen bijna even lang als de slippen, uitstekend. 
Stijl behaard^ behalve aan den top; uitstekend deel ongeveer even 
lang als de zoomslippen, met den 2-armigen stempel meer dan de 
lialve buislengte. Yruchten bol vormig aan den top versmald tot 
een kelk-kroontje, de tweehokkige zwak-gegroefd niet tweelobbig^ 
weinig breeder dan hoog (G — 8 niM.). 
Zeer lage boom. Kruinhoogte tot 12 Meter bij hoogstens 15—20 
cM. stamdiameter. Bladeren geheel geelachtiggroen of boven 
gewoon-groen en onder bleekgeelgroen. Bloem kleur nog onbe- 
kend. Yruchten fraai scharlaken of lichtpurper of half wit en 
halfpurper. Pyrena vuil stroogeel. Embryo wit. Jonge vruchten 
bleekgroen. 
Aanm. Beschrijving naar eenige vruchtdragende exx. v. Herb. Kds. en wat de bloem 
betreft naar een ongeveer 10 ]M. hoogen met den onjuisten tuirnaam : (P. arhorea Dc, 
geetiketteerden) boom in Hort. Bog. (Y. D, 12), gedetermineerd naar een exemplaar uit Mus. 
Traj., een ander bloemdragend exemplaar uit Mus. Trajectinum, onder den naam P. orèo- 
refcens Hassk. is hiermede identiek. De uitvoerige beschrijving van laatstgenoemde soort 
n Retzia komt in vele bijzonderheden met de onze overeeti ; echter geeft Hasskarl op: 
„stijl onbehaard, uitstekend deel, korter dan de zoomlobben, lijnvormige bracteolae onder 
de bloemen,” al welke opgaven met het Utrechtsche exemplaar en met de door ons onder- 
zochte in strijd zijn. 
Ook komen noch aan een exemplaar van Herb. Kds. noch aan den in den Hortus 
Bogor gekweekten boom bladeren van de door Hassk. opgegeven afmetingen voor. 
Volgens Hooker zoude dan ook de door Hasskarl beschreven P. arhorescens Hassk. een 
variëteit zijn van P. grandifolia Z. et M. Indien dit zoo is, dan is het exemplaar uit 
Utrecht onjuist gedetermineerd; dit toch is nauwelijks soortelijk verschillend 
V a n P. odorata Bl. 
De door ons onderzochte exemplaren zijn niet talrijk en vertoonen de kenmerken, 
zoowel van Miquel’s P. odorata als van diens P. arhorescens en wellicht eveneens van 
P. lencoxglon Miq. voor zoover de bloemen betreft. 
Met Ixora parviftora \ xm,. = Pavetta arhorea Dc. (Wight. Ic. t. 7 1 1 ' heeft onze soort 
door den bocvnachtigen habitus, de kleine bloemen, den behaarden stijl eenige overeen- 
komst; daar steekt echter de stijl bijna niet uit en is de consistentie, nervatuur en vorm 
der bladeren en de vrucht geheel anders. Zeer veel gelijkt echter op onze soort I. par- 
viftora var. zeylanica Hook. f. 
L fimoriensis Dc. is een zéér verwante soort (zie Miq. 'Ann, iv 200 en ook hier- 
onder). 
