—•227 — 
Oleaceae. 
Aan dit explemplaar is nog nooit een enkele vruclit waargenomen ; schijnt 
dus tweehuizig (volgens Hooker zoude deze soort polygame of tweeslach- 
tige bloemen hebben, maar in gecultiveerden staat buiten een enkel 
district in Yoor-Indië nooit vruchtdragend gezien zijn). De inlandsche 
door de Javanen gebezigde naam te Bandjarnegara (Banjoemas) was 
Oei’hoa^ een chineesch woord, dat er op heen duidt, dat deze boomsoort 
ter plaatse in Java door Chineezen geimporteerd zoude zijn. Volgens 
Hooker is zij inheemsch in den Himalaya en wordt gekweekt in China 
en Japan. Volgens den Regent van Bandjarnegara is het boven genoemde 
gekweekte exemplaar afkomstig van een stek uit de bergstreken van 
Batoer (Dieng), waar vele Chineezen deze boomsoort zouden cultiveeren 
om de welriekende, soms ter parfumeering van thee gebezigde bloemen. 
Tot dusver behoort deze Osmanthus op Java nog tot de zeer zeldzame 
cultuurboomen. 
Nyctmiihes arhor-tristis L. [— N. dentata Be. ; Parilimn arhor-tristis 
Gaertx.; Scahrita scabra L.; S. triflora L.]. — Zeer lage boom, boom- 
heester of heester; tot 9 Meter hoog bij ongeveer 8—10 c.M. stamdia- 
meter. Bladeren gaafrandig of zeer grofgetand, boven donkergroen, glim- 
mend, onder dof, bleekgroen, reukeloos, met bitteren smaak. Bracteën 
zeer bleekgroen. Kelk zeer bleekgeelgroen. Bloemen wit met oranje, 
welriekend. Bloemkroonbuis binnen en buiten fraai oranje, bloemkroon- 
slippen wit. Antheren grijs. Stempel en eierstok groen. Stijl zeer bleek- 
groen. Vrucht jong bleekgroen; rijp grijsbruin. — Volgens Hooker in- 
heemsch in Engelsch Indië en in de tropen van beide halfronden ge- 
kweekt om de welriekende bloemen. Op Java vindt men deze soort 
hier en daar in tuinen. Een paar fraaie, in Nov. 1901 bloem en vrucht- 
dragende, exemplaren staan in den cultuurtuin van Hort. Bogor te 
Tjikeumeuh. Een gedetailleerde beschrijving met afbeelding vindt men 
in Greshoff, Nuttige Planten van Ned.-Ind. p. 161 — 163 tab. xxxviii. — 
In geheel Midden Java meestal Srigading^ jav. geheeten. Voor deze 
boomachtige alleen ’s nachts bloeiende, jasmijn- soort noemt Greshoff 
o. a. nog Khnbang-'peng anten ^ ml. (Bruiloftsbloem), Saripading jav., 
indische nachtbloem^ treurboom^ weeping Nycthanthes^ Night Jasinine^ In- 
dische Nachtblume^ enz. 
Olea europaea L. — De olijfboom, de belangrijkste soort van deze 
familie, is inheemsch op het vaste land van Azië en vandaar naar Zuid- 
Europa, de eilanden van de Middellandsche zee en Noord-Afrika inge- 
voerd en aldaar op veel plaatsen verwilderd. Voorts gekweekt in Peru, 
Chili, Elorida, Zuid-Carolina, Kaap-kolonie, in Australië [bij Sydney], 
enz. Blijkens den Catalogus van ’s Lands Plantentuin werd in 1844 
Olea europaea L. (3. sativa Dec. in den bergtuin gecultiveerd. Daarbui- 
ten is deze boomsoort tot dusver op Java nog niet in gekweekten of 
verwilderden toestand aangetroffen, tenzij een door Zollixger (vóór een 
halve eeuw) bij Wanasari op den Tenggër ruim ^ eeuw geleden verzameld 
en door Zoel. (msc in Mus. H. B.) voor Olea europaea gedetermineerd herba- 
rium-specimen hiertoe mocht behooren. Vergelijk hetgeen hieronder bij 
Olea cuspidata Wall. over dit herbariumspecimen medegedeeld is. 
Ligustrum pubinerve Bl. 1) {— Visiania pubinervis Miq.) Lage boom 
1) De determinatie dezer soort nog niet geheel zeker. 
