Oleaceae. 
— 230 — 
FraX1NU:S. 
OYergesteld of verspreid, met 5 — 10 mM. lange bladsteeltjes, lan- 
cetvormig, lang- en scherp-toegespitst, aan den voet scheef-afloopend, 
gaafrandig, dun-leerachtig, aan beide zijden onbehaard, in sicco aan 
de onderzijde uitspringend. Bloempluimen eindelingsch en aan de 
uiteinden der twijgen okselstandig ; dicht-kort-behaard. De onderste 
vertakkingen met rudimentaire bladeren, de bovenste met bracteën. 
Bloemen gesteeld, dicht opeengezeten. Kelk 4-tandig, zeer kort- 
fijn-behaard. Bloembladen 4; kaal. Meeldraden 2. Eierstok ei- 
vormig. Vrucht nabij het boveneinde 5 mM. breed en 32 — 35 
mM. lang, smal-lynvormig, naar den voet toe geleidelijk-versmald, 
met stompen top”. 
„Hooge boom soms kruinhoogte = 45 M.; Stamdiameter (op borst- 
hoogte) = 90 cM., meestal lager en dunner. Stam: meestal nogal 
recht, nogal hoekig en meer of minder gedraaid, met enkele knoes- 
ten ; met breede en niet zelden diepe en hoogoploopende gleuven ; 
met kleine wortellijsten ; de onderste zware takken niet zelden 20 
M. of meer boven den grond, bij uitzondering naby den grond in 
meerdere stammen verdeeld. Takken: vertakking vorksgewyze. 
Takken niets opmerkelijks. Kroon: zeer yl of ijl; in den regel 
hoog aangezet en schermvormig; meestal klein. Schors: bros; bui- 
ten aschgrijs; glad; in dunne kleine niervormige platen zeer weinig 
afschilferend. In doorsnede 5 — 6 mM., vuil-wit, spoedig oranje 
verkleurend. Binnen wit. Met veel lenticellen. Met waterachtig 
sap. Met veel bladgroen. Reukeloos. Zeer bitter. Bladeren 
[volwassen] : eenigszins leerachtig, boven en onder gewoon-groen- 
glimmend; reukeloos; bitter smakend; nadat de bladeren een paar 
dagen [vooral boven vuur] gedroogd zijn, krygen zij een duidelijken 
reuk naar gebrande opium; vooral wanneer de gedroogde bladeren 
gebrand worden is dit duidelyk merkbaar”. (Boerl. et Kds. 1. c.). 
Aanm. De geheele beschr^Ving (ook de hiervolgende) van Boekl. en Kds. bijna geheel 
oTergenomen. Alleen de gegevens omtrent geographische verspreiding met enkele nieuwe 
gegevens (o. a. nieuw ontdekte groeiplaats in Zuid-Pasoeroehan) aangevuld en verbeterd. 
jDeze nieuwe soort van het geslacht Fraxiniis door welker ontdekking het voorkomen 
van dit geslacht op het eiland Java voor het eerst werd geconstateerd, wordt door ons 
gewijd aan den verdienstelijken Directeur van het Koloniaal Museum te Haarlem, den 
Heer F. W. vax Eede^, die zoo vaak door woord en daad zijn levendige belangstelling 
getoond heeft in alles wat onze Koloniën betreft, vooral waar het de kennis geldt van 
de plantenwereld en de daaraan ontleende voorbrengselen”. (Boebl. en Kds. 1. c.). 
