Oleaceae. 
254 — 
Olea. 
(lenti aequalis?). Folia ohlonqo-et ovato-lanceolata, longe et acute aciiminata 
minora (circ. 90 mM. lonya 25 lata). Fructus (ramulo haud adhaerens) 
vide descr. supra. (Salak). 
var. grandiflora K. et Y. (specimen sincjulum d'). Folia majuscula 
150(52 — 190 48 mM. longa^ lanceolata vel ovafo-laneeolata altenuato- 
acuminataj coriacea, ylahei'rhna^ nervis lateroUhus eredo-patulis qn'opje 
marginem arcuatis., vulgo 8. Paniculae amplae valde compjositae foliis 
jiaullum hreviores axillares^ pseudo-terminales.^ ramosissimae., glaherrimae. 
Pedicelli graciles 4—5 niM. longi^ solitarii, tenues^ subumhellati. Flores 
iis var. 1 simillimae sed duplo majores^ 4 mM. longi et lati; petala 3 
mM. longa., 15 lata; stamina 2 mM. late connectivo apice inciso. (Ga- 
loenggoeng). 
l. Olea gracilillora K. et Y. nov. spec. ? 
Twijgen aan de dun-hehaard. Bladeren kort-gesteeld (5 
mM.) meest elliptisch-langwerpig, nogal lang toegespitst, met spitsen 
voet, leerachtig, geheel of nagenoeg gaafrandig, met 7 — 9 paar meest 
wijduits taande en ver van den rand boogvormig samenkomende zij- 
nerven, 50 — 100 mM. lang. Mann. bloem pluimen axillair en 
schijnbaar zijdelings, véél korter dan de bladeren; hoo'd- en zij assen 
draadvormig., behaard. Yrouw. bloempluimen [van een andere 
standplaats] meest bijna terminaal, met rechtuitstaande stijve zijassen, 
behaard. Mann. blo. op dunne 3 — 4 mM. lange bloemsteeltjes, 
in 1 — 3-bloemige bijschermen, meest echter in meer-{—\^~)bloe- 
mige schermen. Kelk diep- vier deelig met smalle gewimperde slippen. 
Kroon 2 mM. lang, ongeveer als bij O. javanica., maar breeder en 
minder leerachtig. Yrouw blo. op stevige 2—3 mM. lange aan de 
toppen vaak tot schermen vereenigde bloemsteeltjes; kelk etc. nage- 
noeg als bij O. javanica. Y r u c h t onbekend. 
Zeer lage boom, tot 10 Meter kruinhoogte bij 20 cM. stamdia- 
meter of heester van 2| M. hoogte. Bloem geelachtig-wit of 
groenachtig-wit. 
Aunm Beschrijving der d hloemen naar eenige exemplaren van Herb. Kds. in de 
res. Madioen verzameld. liet zijn vooral de zeer tengere bloeiwijzen en bloemsteeltjes 
en de dikwijls tot schermen vereenigde d bloemen, die deze soort kenmerken en die ons 
tot den naam yrociliflora hebben gebracht. De ^ exemplaren (uit de res Sëmarang) 
