De rubo icheo officinarum. 15 
henderint, teftem fifto SERVTVM ad VIRGILIIrr- 
log.Ill. verf. pz.vbi expoliturus quid iint humi na- 
Jcentia fraga, eile docet mora in herbis nafc entia. 
§. _ xmr. 
Atque hanc conuenientiam non vius tantum lo- 
quendi introduxit, fedipfacharaCterum, quos botani- 
ci accuratiores confiderant , approbat & confirmat 
pratentia , in rubis atque fragis fatis confpicua : de 
quo olim cogitauit H. BOERHAAVTVS hort. Luget. 
II. p. 60. clarius autem demonftrauit CAR. LINNAEVS 
FI. Lappon. pag. 169. Conuenientia autem quoad par- 
tes conllitutiuas, vires <Sc vfum, manifeftoper omnia 
elucet, fi fraga & rubi idafi mora inter fe compares. 
Seminula quidem parua nuda habet fragum , recepta- 
culo pulpofo, molli, fubouato & deciduo, exterius 
infertum, vt gemma pretiofa auro : rubus Idaeus fe- 
mina receptaculo ouato & oblongo, pileoli quafi for- 
ma compacto , abfeondit fubtunica, 8c pulpa fimili 
dulci vinofa obducit. Conueniunt itaque pulpofo 
grate vinofopomo: illiufque pomiiucco viribus &v- 
fu fupparibus. Atque fic cruda , vt a ftirpe decerpun- 
tur, profunt hominibus & animalibus , ad fitim re- 
ftinguendam, filum contemperandum, ad delectan- 
dum & reficiendum, modo iuftam maturitatem fine 
confequuta. Quam auide animalia in fi, 'luis leganr 
fraga & rubi idaei foetus, non opus eit probare. Cer- 
te Germanicum nomen a multis indededucitur,quod 
hinnuli ceruarum & caprearum illis delectantur : quin 
de vrfis, quod baccas rubi idaui iucundiffime legant, 
commemorat MATTKIQLVS ad Diofcoridem. 
$. XV. 
