»9 
De rubo idoo officinarum. 
illo concrelcant. Fieri hoc non polle aderit, fi, more 
pharmacopoliis viitato, fficcus Iponte lenteque per co- 
latorium effluxerit. Atque gelatinam hac lege para- 
tam hoc inprimis nomine laudat, quod eiectuariis com- 
moda fit parandis , ipfisque durabilem confidentiam 
tribuat, & gratiam, vix ab alio laccharato exfpedlan- 
dam, conciliet. Differt itaque a lyrupo officinarum 
craffiori confidentia, & maiori durabilitate: nam fac- 
chari par quantitas vtrobique aflimiitur. 
§. XX. 
Mirum autem ed quantum huic vel rob, vel ly- 
rupo, tribuant au&ores non contemnendi. CONR. 
GESNERVS in Epift. Medie, pro fcopo analeptico, & 
confortando domacho, quibusuis aliis, omnibusque 
perlis & gemmis praffert. THOMAS autem BAR- 
THOLINVS de medicina Danorum domeftica Dijf. Vi 
pag. 2 j 6. in hunc modum commendat: confedt tonem 
e granis chermes paratam commutabimus cum rob fam- 
bucino <£r rubi idoi. Atque idem audior pag. 207. haec 
profert: certe conferua calendtdo & rob rubi idoi, vel 
fambuci, eadem proflabunt contra venena, venemtos- 
oue morbos, quo theriaca. In quo quidem nefeio an 
omnes Bartholino aflenluri fint & concelluri, quod 
fyrupus alkermes & rob rubi idsei pari paffu ambu- 
lent. Nam vtut vires analepticas 1) rupo vel rcb ru- 
bi idasi libenter relinquimus: illud tamen lalinum ani- 
malis profapiae, quo granorum chermes liiccus agit, 
& motus nimium depreffos languidosque excitat, in 
rubo idaeo neutiquam inuenimus. Neque propterea 
Bartholino palmam illico concedimus, quia iplimet 
C 2 Galli 
