De rubo id, eo officinarum. ana 
quippe confifi gratiae, a faccharo & fueris afFerendae, 
viliilima, & qua? alias obtrudi nemini potuiflent,vina 
hac ratione vendibiliora reddunt. 
§. XXII. 
Quod autem non gulae tantum deleriationique 
feruiat vinum tale rubeatum, aut fulciendae Iblum va- 
letudini conducat, verum etiam grauiffime decum- 
bentibus, & cum febre maligna confiiriantibus, ido- 
neum lit, teftimoniis virorum in arte verfatiflimorum 
pridem confirmatum efl, & ab hodie viuentibus & 
artis opera facientibus comprobatur. Ex antiquio- 
ribus laudabo vnum, PAVL. NEVCRANTZIVM, 
qui in libro de purpura cap. XX VIII. de analepticis 
trarians, quibus virium magnus lapfus, animique de- 
feriio corrigi poffint & debeant, inter haec vel primas 
partes tribuit vinis noftris Germanicis, pro rei exi- 
gentia aquarum commodarum, aut luccorum vinoio- 
rum, admixtione temperatis. Hos inter nominibus 
luis laudat & recenfet fuccum citri, fyrupos berberum^ 
granatorum acidorum, ribium, rubi idaei & limilium. 
Quibus praemiflis vinum baccarum rubi idaei feorfifn 
laudat, in Suecia, vt §. VIII. adduximus, conditum im- 
miffis hifce fruriibus: quod fuis aegrotis magnum at- 
tuliffe ff urium prodicat. En partem illiusfermonis: 
vinum enim illud, prxterquam quod minus Jimplici cale- 
facit, cor infigniter roborat, vt fuccum baccarum rubi 
ufai cum fucco granorum chermes in corroborando cor- 
de certare credam. Repetit eandem doririnam 
pag. SoS- his verbis: vinum ex b accis rubi idiei abeun- 
• tem 'tam animam illico r euoe at, maxima odoris fragran- 
C 3 tia, 
