iO 
) o ( 
f VI. 
Praeter recenfitas partes fruftificationis (§• 50 
quo tempore transacto, menfe fc. Augufto et Septembri 
-in hifce plantis ex radice inter folia nafcuntur tene- 
rae gemmae, nucleorum pyri magnitudine, quae gran» 
diores fa6lae excrefcunt pariter in fimiles fpathas (q) fuo 
pedunculo praeditas, fed fpathis florigeris paulo minores, 
quae nunquam florent, aut folliculos veficulares (h) ferunt, 
fed cultro apertae, rudimenta novae plantae (r. s.) continent, 
et totae foliaceae funt. Sponte carinis hujus fpathae hi- 
antibus, pufllla planta, foliis fuis tenerrimis, fed jam jam 
aculeatis, cito fe explicat, tota per caulem pendula a ma- 
terna planta. Grandefeens autem proles, caule putrefeen- 
te, ab adulta feparatur planta, novas pellit radiculas, his* 
que fe ipfa nutrit. Hoc etiam addere vifum eft, me 
haftenus nunquam in eadem planta, quae flores fert 
gemmas hafce , e contra femper plantas gemmipa- 
ras fpathis florigeris deftitutas confpexifle; quod mihi 
dubium movet anne peculiaris fpeciei vel potius varieta- 
tis fit planta gemmas ferens, quam, fi bene memini, fem- 
per toto habitu, et in omnibus partibus graciliorem depre- 
hendi. 
f VIL 
Abfoluds fruftificationis organis nunc etiam folia 
Ct radices deferibendae funt, et quidem priora, ubi plan- 
ta ad juftam fuam maturitatem pervenit, ultra cubitum 
longa funt, pollicem circiter lata, et in medio, dum ad 
margines modice gracilefeunt duas lineas craiTa, fecundum 
longitudinem carinata, exterioribus in orbem expanfis et 
majoribus, interioribus, confertis, minoribus. Serrata 
proprie non dixerim, fed potius aculeata, aculeis in plan- 
ta fruftigera, obtufis et brevibus, in gemmipara ( §. 5.) 
(§.6.) longioribus, acutioribus. 
Color 
