1 « <*> 
Ord. II. Gen. I. 
StnphylinuSj a ^a(pvAtj\ uva, forte derivatur, quo- 
niam hsecce Infedta vineas quoque frequentare folent. Forfi- 
culse etiam vocantur , ob maximam , quam cum his produnt, 
affinitatem; A Belgis devoratores appellantur , non incongrue 
quidem, quandoquidem binis illis dentibus fuis f maxillis ver- 
miculos terreftres aliaque Infedta promte interficiunt, trans- 
fodiunt & exfugunt. (a) Corpus eorum fere lineare, planum 
ac molliufculum eft. Colore nigro , fufco , rufefcente & ex 
atro - cceruleo plerumque notantur , 6c quoniam corpus pluri- 
morum pilis minutiffimis tegitur , pro varia ex iisdem radio- 
rum reflexione deaurati quandoque videntur; Majores pollicis 
longitudinem habent , minimi vero pediculos magnitudine 
haud fuperant. Numerus fpecierum haud exiguus-eft. Odo- 
rem utplurimum graveolentem, vinofum fsepius fpargunt, qui 
fsepiffime naribus haud ingratus interdum etiam valde mole- 
ftus percipitur. Odores autem hi qualescunque a liquore 
e caudse veficulis excreto proveniunt. Quidam aromatis cujus- 
riam odorem fpirant , quod Staphylinus ater , pedibus fufcis, 
crocum redolens, fuo exemplo probat. Vivacitate & agilita- 
te corporis excellunt, incurfu, qui celerrimus eft , abdomen 
fsepius furfum fledtunr ; Inflexio haec tunc temporis praecipue 
confpici poteft, fi aciculis perfodiantur, tunc enim abdomen 
ad caput usque furfum retorquent, ac in tali fitu non raro mo- 
riuntur. Irritati leviter quoque mordent. Rarius in volatu 
confpiciuntur; Viftus eorum confidit, uti fupra Jam monitum 
fiiit, in Infedis ac vermibus forte etiam plantis tenerioribus. 
Plantas non adfcendunt, fed in terra degunt , locisque areno- 
fis, ftercoribus variis, lignis putridis Sc fungis. Larvae hexa- 
podac ftint, maxillis duabus & plerumque in cauda forcipe in- 
ftrudjc, qua rapinam aeque firmiter ac maxillis tenent, cete- 
rum in hoc imperfedlo ftatu formam futuri Infedi Jam ex parte 
repraefentant. Caput Staphylinorum eft fubrotundum , pla- 
niu- 
(a) Vid. scHWAMM. Hift. Inf. p. log. 
