DE PZVCEDANO GERMANICO XXV 
§. XXIV. ' 
lafiam nnncnuilius pronunciamiis caiifam , quia 
ex fsquencibus patebitj quaccnus cuiuslibet Icqiii pote- 
riious lenicntiam. Noitriun vcroeric vt excipiendi liquo- 
ris rationem explicemus. Sic vero eam DIOSCO» 
RlDES Itb. 8 - Ciip, 92. docuit; Tenera enim inquit, radix 
confcinditur cultelloy fiatimaue qui profluit e plaga liquor in vmbra 
reponitur , jiquidern confeftim euanefeit. Putuerat a •vero radix 
fiauum, gummeum 5 graucolentem, emittit liquorem, mox concres • 
centemy coloreque referentem futphur. Variat tamen et liquo- 
ris color et odor, pro coeli folique ratione, et vix du- 
bitandum erit, quin eius virtutes in calidis fint maiores 
climatibus quam in noftris. Quandam enim quidem 
graueolentiam, non autem tantam acritudinem, quam 
veteres ddcripferunt, experimur. 
§. XXV. 
Nec praetermittenda illa Veterum erit cautela, 
qnam MATTHIOLVS, pag, 578. commemorat : 
Dicit nempe. Liquorem inter colligendum dolorem 
vertiginemque inducere capitis , nifi quis prius rofaceo 
perunxerit nares , eodemque irrigauerit caput. Ex iis- 
dem vero radicibus ex quibus profluit liquor, fucciis 
colligitur: Vulnerata enim radix fponte emittit liquo- 
rem, cum e contrario fuccus exprimatur, quem Vete- 
res liquore inefiicaciorem efle, citiusque exlpirare cre- 
diderunt. 
§. XXVI. 
Paucis tempus tangamus quo haecce educi pot 
fint fluida: fi genera tim radices perfpiccre volumus, in- 
D veniemus, 
