DE PEVCEDANO GERMANICO XIX 
4.) Peucedani facie plansa Maderenfis > PLVK. 
Alni?, Bct. 
$.) Peucedani facie planta Capcnfis. Trifoiiata ace- 
£ofae flonbui. Caia.\ BUnt. in horiis Jiccis PETI* 
VERiANiS p 247. n. 27. 
§. XI. 
TRAGVS Lib. II. c. 2zi. Peucedani duo pro- 
ducit genera, aut potius binas fpecies. Primum tra- 
dit radice praeiooga et alte in terram demiffa, fuccofa 
et amara, fupra terram barbam , feu comam, canam, 
fetis porci fimiiern obtinente, caule tereti, foliis foeni- 
culaceis, aut pineis potms veftito, flore in Muscariis 
luteo; silerum ad in arena tenuiffima vigentem 
vidit, foliis anguftiflimis, veluti Cuminum equinum; 
Et hoc fine dubio varietas folum prioris elt. 
§. XII. 
Peucedani nomen et virtutes, veteribus, medi-' 
cis Graecis et latinis, THEOPHRASTO, DIOS- 
CORIDI, GALENO, APVLEIO, PLINIO 
aliisqae, iam dudum fuilfe cognitas, ex §, I. iam iam 
elucet; noftrum autem Peucedanum gcrmanicimi verum 
elfe Veterum et officinarum Peucedanum, exinde colli- 
gimus et euincinms, quia et radix, et folia, et flores, et 
odor, et vires, cum Veterum defcriptione conueniunt. 
Si quis vero ad colorem radicis maxime refpiciens, ex 
THEOPHRASTO, hili. Piant. Lib. IX. p. iigd. qui 
radicem nigram dicit, dubitare vellet, illefciat, quod 
color externus radicum, a climate foloquc natali diuer» 
C i fis , 
