FAGA.CEAE. 
— 44 
Qüercus. 
l.ti. fliiercns dolicliocari^a von Seemen ii. sp. in Engler Bot. 
Jahrb. Dc. xxvii (1900) Beibl. No. 64. 
Twijgen onbehaard met grauwe gespleten, lichtgevlekte en klein- 
gestippelde schors. Jongste deelen geheel onbehaard. Bladeren 
kort-gesteeld, langwerpig-elliptisch of langwerpig kort- of lang-staart- 
vorniig-toegespitst met afgeronden top, met in den steel versmalden 
voet, gaafrandig, dun leerachtig, onbehaard, aan beide zijden licht- 
groen (in sicco) van boven zwak-glimmend, met + 10 paar dunne 
van onderen scherp-uitspringende onregelmatig-boogvormig nabij den 
bladrand vertakte zijnerven, met weinig uitspringend adernet. 
Vruchten alleenstaande of met 1 of 2 onontwikkelde napjes aan 
den voet. Kuipje half bol vormig of nap vormig, weinig versmald 
aan den voet, met breed-driehoekige aanliggende in een kort spits 
puntje uitloopende schubben, die aan de benedenhelft van het napje 
in duidelijke ringen geplaatst zijn, die vooral bij oude vruchten vrij 
scherp begrensd zijn. Eikel breed-ei vormig tot langwerpig ei vor- 
mig glad weinig of veel langer dan breed, stomp met een scherp 
begrensd spits puntje, nu eeiis 25 mM. hoog 23 breed, dan eens 
30 niM. hoog 17 5 breed. 
Zeer hooge boom. Kruinhoogte tot 30 M. bij 45 cM. stammiddellijn. 
Stam recht. Bladeren boven zeer sterk glimmend, gewoon groen, 
onder bleekgroen en bijna dof. Eikel groen; Kuipje grijs. 
Aanm. Beschrijving hoofdzakelyk naar von Seemen; aanvulling en aanteekeningen 
naar Herb. Kds. Over deze soort merkt von Seemen 1. c. iiet volgende op: 
„Die Blatter erscheinen in der Form denen der Q. daplinoidea Bl. (Originalexemplare 
VON Blume) zwar ahnlich, sind jedoch am Grunde nur spitz, walirend sie bei der ( 4 . 
daplinoidea bereits von der Mitte ab nach dem Stiele zu verschmalert sind. Die Fruchte 
weichen dagegen schr erheblich bei beiden Arten von einander ab. Das Xapfchen er- 
scheint bij der q. dolichocarpa meist geringer im Durchmesser und mehr gewölbt; ferner 
ist es ganz mit stark hervortretenden Schuppen bedeckt, die nur auf dem unteren Teile 
ringformig geordnet sind, wahrend es bei der Q. daplinoidea ganz von starken Ringen 
umzogen ist auf welchen die Schuppen nur noch als einzelne aufgesetzte Spitzchen er- 
kennbar bleiben. Die Eichel erscheint schmaler und darum auch langer und ist stumpf, 
■wahrend sie bei der q. daplinoidea scharf zugespitzt ist. Auch die Vertiefung an der 
Anheftungsstelle der Eichel ist meist starker als bei der q. daplmoidea'\ 
Geogr. verspreiding: In Java. Uitsluitend in Oost-Java op het 
Rahoen-Idjen-gebergte bij Pantjoer in de res. Besoeki op ongeveer 1000 
M. — Met eenigen twijfel behoort hiertoe ook een door Kds. bij Soerdj^ 
