Fagaceae. 
— 40 — 
Quercus. 
vrije napjes, dicht-opeengedrongen ; noot ongeveer half-bolvormig 
dikwijls afgeplat, napje bij de rijpe vrucht met korte knobbelige 
bijna ongcstekelde schubben of schildjes die aan den voet tot onre- 
gelmatige bijna gaafrandige smalle ringen verbonden zijn. Eikel 
40 mM. breed, 20 hoog of 25 — 28 breed, 18 hoog of ook 18 breed 
15 hoog. 
Nu eens lage zeer kromme boom, dan slanke en zeer hooge boom ; 
in stam, kroon, vertakking en schors zeer sterk varieerend. Een 
paar typische exemplaren slechts vinden hier vermelding: 
Specimen Kds. 1453 [3 (in de Preanger): Kruinhoogte 34 M. 
bij 87 cM. stammiddellijn. Stam recht, hoekig, met ondiepe breede 
gleuven, met wortellijsten. Kroon de halve boomhoogte innemen- 
de, ijl, onregelmatig. Takken gewoon. Schors 8 mM., hard, 
buiten donkergrauw, niet zeer ruw, maar met veel overlangsche 
ondiepe barsten, met groote lenticellen ; in doorsnede fraai roodbruin, 
zonder bladgroen; met zeer bitteren smaak. Bladeren boven 
donkergroen, sterk glimmend, onder lichtgroen, nogal sterk glimmend. 
Specimen Kds. 12454 (3 en 12455 [3 (inMadioen): Kruinhoogte 
ongeveer 18 M. bij 38 cM. stamdiameter. Stam recht, rolrond, 
zonder wortellijsten, laag ordeloos vertakt. Kroon zeer dicht, 
laagaangezet, nogal donkergroen. Schors van binnen met buiten- 
gewoon groote scherpe raspvormige kammen. Spint buitengewoon 
grof door de 1 mM. breede mergstralen, vuilwit, dof, reukeloos. 
Volwassen bladeren geheel gewoon groen stijf-leerachtig, geheel 
gewoon groen, onder iets bleeker, geheel iets glimmend. Bloeni- 
katjes staande, zeer talrijk, bleek groengrijsachtig, naar katte- 
urine stinkend. De mannelijke en vrouwelijke bloemen nagenoeg 
geheel vuil geelachtig wit, maar helmknoppen bleekgeelgroen en 
helmdraden wit. De vrouwelijke bloemen gering in aantal in ver- 
gelijking met de mannelijke bloemen. Vruchten. Eikel donker- 
groen en iets glimmend. Kuipje bleekgrijsgroen en dof. Embryo 
reukeloos, iets samen trekkend smakend, groenachtig- wit. 
Specimen Kds. 1499 /3 (op den Karangtop in Bantën): Een 
slechts 5 M. hooge kromstammige boom met alpinenhabitus en 
dus in uiterlijk scherp verschillend van de vorige twee specimina 
uit hoogstanimige bergwouden. 
