Quërcus. 
— 39 
Fagaceaë. 
vaansche eiken te onderscheiden. De zeer groote platte eikel, die dof 
blauwachtig grijsgroen is, is ook zeer karakteristiek. Weinig javaansche 
eiken worden zoo groot als deze soort. 
duercus indnta Bl. — Arhor fere 45 M. alta. Ramiili adiilti glabri novelU 
(jlahri vel (leste Kino) miniite lepidoto-tomentosi. Folia elliptico vel saepis- 
sime ovato-oblonga, integenima, acuta vel sensim longiuscale acmninata vel 
cuspidata^ basi acuta saepe in petiolum subdecurrentia^ utringue pallide- 
glaucescentia^ glaberrima vel utrincpue in nervis cum petiolo rninutissime 
pruinoso-lepidotula. Folia 100—250, nunc. ad 400 mM. longa. Spicae 
minute lepidoto-pubescentes masc. ad 250 mM longae. Flores rnasc. glo- 
merati. Frmtus sessiles spicati. Cupula perfecta maxima saepe 2 mM. 
alta 25 mM. diam., haemispjha erica vel cupuliformes basi in pedicellum 
ohconicum attenuata glabrescens. Squamulae ovatae plane utrinque con- 
natae, annulos obscuros sub-tuberculatos sistentes, ad os cupulae minores, 
dense confertae, apkibus liberis acutmsculis. Glans depresso-hemisphaerica, 
leviter apiculata, brevissime sericeo-tomentella, in fruct. adultis 20 — 25 
mM. lata fere ad dimidium cupulae inclusa. 
11. Quercus spicata Smith in Rees Cyclop xxix n. 12; Hook. 
Fl. Br. Ind. v p. 609; King in Ann, Bot. Garden Calcutta, vol. 
II p. 47; A. Dc. Prodr. 56; Wall. PI. As. Rar. i 40 tab. 46? 
Gat. 2781 Br. for. fl. ii 489; Kürz for. fl. ii 486; Gamble Man. 
385; Miq. Fl. Ind. Bat. i 848; Ann. Mus. i 1 06 ; Wenzig in Jahrb. 
Bot. Gart. Berlijn iv 224; Oudemans Annot. Cupul. Javae 5, 6, tab. 
1, 4, f 1. — ; — Q. squainata, Roxb. Fl. Ind. iii 638 ; Wight Ic. tab. 
213; — Q. grmidifolia, Don. in' Spreng Syst. iii 856; Prodr. 57, 
anat. in Lamb. Pin. ii App. 2 ; — Q. pgrifolia, Bl. Mus. Bot. i 
304; Miq. Fl. Ind. Bat, i 1, 864; — Q. elegans Bl. in Bat. Verh. 
IX 208; Bijdr. 518; Fl. Javae Cupul. 21 tab. 10; Oudemans An- 
not. Cupul. Javae 5, 6, tab. 2, 3; — Q. racemosa, Jack in Mal. 
Misc VII 86; Kortii. in Verh. Nat. Gesch. 205; — Q. Arcaula, 
Hamilt mss. in Spreng, Syst. iii 857, Bl. Mus. Bot. i 290. 
Jonge toppen en (ƒ bloeiwijze meestal fijn-behaard, overigens 
geheel onbehaard. Bladeren meestal boven het midden verbreed, 
elliptisch-lancetvormig tot obovaat met versmalden voet, meestal 
zeer stomp- toegespitst, hard-leerachtig, glimmend, 100 — 300 inM. 
lang. Rijpe vruchten met onderling tot kluwens vergroeide zelden 
