Fagaceae. 
- 34 - 
Qüercus. 
Eikel sterk-afgeplat-bol vormig; kuipje met breed eivormige behaarde 
aangedrukte en vergroeide schubben met dikke stompe punten ; 25 — 
35 mM. breed, plat schotelvormig. 
(Geheel naar Kixg). 
Bij Kds. 12459 (3 op 1 300 M. in Madioen werd genoteerd. Kruin- 
hoogte 25 M. bij 54 cM. stammiddellijn. „Stam zuil vormig, met 
enkele slechts kleine wortellijsten, bijna rolrond, met enkele ondiepe 
breede gleuven, zonder knoesten, zeer hoog vorksgewijze vertakt. 
Kroon nogal dicht, onregelmatig en hoog-aangezet. Schors bin- 
nen vuilwit, doch aan de lucht dadelijk violet verkleurend, buiten 
zeer donkergrauwbruin en niet zeer ruw ; in doorsnede vuilbleek- 
bruin buiten zeer donker. Spint grof, rechtdradig, vuilwit; de 
mergstralen niet opvallend groot. Volwassen bladeren boven 
donkergroen, bij de zeer oude bladeren boven vuildonkergroen, 
onder groenachtig-grijs; geheel dof; bij de iets jongere bladeren 
boven fraai heldergroen en glimmend, onder min of meer zilverach- 
tigbleekgroen. Vruchten in groot aantal, doch aan eiken vrucht- 
tros meestal slechts een of zeer weinig. De eikel lichtgroen met 
drie zwarte stijlpunteu en grijzen stijl. Kuipje bleekgrijs”. Bij 
Kds. 32211 (3 op 1800 M. en 15337 [3 in de Preanger: Twijgen 
geelgroengrijs wollig. De beharing is min of meer vlokkig. De 
bladeren van onder dof-grijs en behaard, boven donkergroen. De 
op 2500 M. zeehoogte op den Prahoe-top groeiende exemplaren 
hadden een alpinen habitus met zeer krommen rijk vertakten stam. 
Aanni. Bovenstaande beschrijving naar King alsmede naar aanteekeningen in Herb. 
Kds. bij door voN Seemen gedetermineerde exemplaren. Deze exemplaren schijnen ons 
slechts door geringe en niet zeer vaste kenmerken van Q. sundaira (in ’t bijzonder van 
de als hi/strix gedetermineerde exemplaren) te kunnen worden onderscheiden. Kixa 
houdt echter vol, dat Q. priiinosa een geheel ander voorkomen heeft, en dat de schrijvers, 
die de beide soorten vereenigd hebben zeker geen typische exemplaren dezer soort hebben 
gezien De soort is door Blume uitsluitend op de noordhelling van den G. Gëdé en op 
den Pangerango verzameld. De door von Seemen als Q. gedetermineerde exem- 
plaren zijn echter alle op één na van andere vindplaatsen en vele van Oost-Java af- 
komstig. Ofschoon wij zooals gezegd is geen kans zien de beide soorten door scherpe 
diagnosen uiteen te houden, hebben wij hier echter op grond van de beweering van 
King, van wien wij de diaonose overnemen, alsmede wegens de vele door von Seemen 
als Q. pruinosa Bl. gedetermineerde exemplaren in Ilerb. Kds. deze sooit afzonderlijk 
behandeld. Zooals reeds opgemerkt is geven de vruchten dezer soort geen kenmerk ter 
onderscheiding van Q. sundaica. Opgemerkt moet nog worden dat eenige exemplaren 
van Takoka waarvan sommige door von Seemen gedetermineerd waren als Q. prninosa 
