Laukaceae. 
— 90 — 
PnoEBE. 
niM. loYKji; ijerianthii tiihus hrevis in pedicellum hrevem (2 — 4 mM.) at- 
tenuatus^ lohi elliptici acuti utrinque tomentosi externi 5 , interni 6 ' mM. 
longi; filamenta cum stipitihns glandularum et staminodioriim hirsuta, 
Fistillum siihglahrum ; stigma parvum. Fructus elongato-ovati apice trun- 
cato nunc (in sicco) 20 mM. longi 10 lati (verisimiliter maturi majores); 
periantliii tuho incrassato suffulti et hasi lohis acute ovatis inaequilongis 
amplecti. 
'Z, Phoebe cuiieata Bl. Mus. p. 826; Miq. 1. c. p. 908; Meissn. 
1. c. p. 36; — Pey'sea macrophylla var. cuneata Bl. Bijdr. 568; — 
Machilus macrophijlliis var. ï^ees Syst. 674; — Phoebe attenuata 
ibid. p. 104 ex parte; — an Phoebe multiflora Bl. 1. c. ; Miq. F. 
I. B. 1. c. ; Meissn. 1. c. ; — Phoebe attenuata Miq. in Zoll. Verz. 
118 (Zoll. No. 3568); — comp. Phoebe attenuata Nees Syst. 104. 
Twijgen aan de toppen knobbelig, roestkleurig-behaard. Blade- 
ren langwerpig-wigvormig aan den top versmald en kort-spits- 
toegespitst met smal wigvormigen voet, diin-leerachtig, van boven 
op de middelnerf, van onderen vooral op de nerven nogal lang- 
viltharig, roestbruin met 12 — 16 paar van onderen sterk uitsprin- 
gende schuin-boogvormige zijnerven en sterk uitspringend adernet. 
Bladeren 110 bij 30 tot 265 bij 80 mM. lang, bladsteel 5 — 15 mM. 
(aan de bloeiende takken). Bloem pluimen zeer lang-gesteeld, 
zoo lang als de langste bladeren (tot 250 mM. lang) kort-viltharig. 
Bloemen met 3 — 6 mM. lange steeltje? grijs-zijdeachtig behaard, 
geopend 3 — 4 mM. in diam., na den bloei gesloten en 5 mM. lang, 
binnenste (langste) slippen 2.8 inM. lang bijna 2 breed; helmdraden kort, 
evenals de steeltjes der klieren en staminodiën. Vrucht (rijp)? 
ellipsvormig 15 mM. lang, met aangedrukte ei vormige kelkslippen. 
Boom. H = 24 M. bij 46 cM. stamdiameter. Bloem lichtgroen. 
Aanm. Beschrijving dezer soort naar één exemplaar van Ilerb. Kds. 24371 ^ van 
den Salak. Determinatie naar een authentiek van Bl. ! van Herb. Lugd. Bat., en te- 
vens vergeleken met een authentiek van Ph. muUigora Bl., die daarvan niet onder- 
scheiden bleek te zijn (Kds. insc. in Herb.). Volgens Meissjj. zou echter Ph. multiflora 
zich door de langere bladstelen, dunnere bladeren, die van boven veel minder geaderd 
zijn en door de langere beharing van Ph. cuneata Bl. onderscheiden; maar overigens 
geheel aan Ph, cuneata gelijk zijn. Met het oog op de veranderlijkheid dezer kenmer- 
ken in andere soorten van Ph. houden wij het voor waarschijnlijk dat Ph. multiflora 
een vorm is van Ph. ctineata IIooker wijst verder op de groote verwantschap van Ph. 
