Actinodaphne. 
— 119 
Lauraceae. 
op enkele vindplaatsen in West- en Midden-Java verzameld; nl. in de 
res. Preanger bij Sanggrawa, in Djampang-Koelon op 400 M. zeehoogte 
op roode vulkanische niet vruchtbare leem, en bij Panoembahan, even- 
eens in Djampang-Koelon op drassige, vruchtbare verweerde kalkgrond 
op 10 M. zeehoogte, en één exemplaar in de res. Banjoemas op het 
Midangan-gebergte tusschen 700 — 1000 M. zeeh. op zeer vruchtbare 
roodbruine vulkanische leem. — Vrucht tijd: jonge vruchten in duni 
verzameld. — Gebruik. Pluisbouw. — I n 1. namen: Hoeroe pajoeng en 
Hoeroe mentek s. en Woeroe tjilirang j., onvaste namen. — Habitus: Ge- 
lijkt op de vorige soort, maar de kleur der bladeren is anders. 
Actinodaphne areolata Bl. — Ramuli graciles, glahri, innovationes et 
petioU juniores paree villosi. Folia graciliter petiolata^ 4 — 6-verticillata^ 
lanceolata longe ohtuse acuminata vel ohtusiuscula basi longe acute cuneata^ 
tenuiter coriacea^ adulta glaherrima suhtus glaucescentia^ mrvis lateralihus 
utriyique 7 — 10 tenuihus erecto-patuUs^ venis transversis temiihus cum re- 
ticulatione minuta areolata subohtectis sub lente utrinque conspicuis. Folia 
150138— 250j42 mM. longa ; petioli graciles 15—20 mM. longi. Flores 
ignoti. Baccae in umbellas compositas subsessües dispositae, pedicellis et 
pedunculis brevibus (5 — 6 mM.) pilosis, depresso-globosae 15 mM. latae, 
13 crassaej apice laeves, cupula obconica crassa vix concava margine in- 
tegra^ 6 mM. lata, 4 alta. 
5. Actinodaphne procera Nees Syst. p. 605; Miq. 1. c. 966;Bl. 
Mus. 342; Meissn. 1. c. 216; — Litsaea pruinosa Bl. Bijdr. 560. 
(non Nees) ; — Beilschmiedia land folia Miq. PI. Jungh. 
Twijgen onbehaard, de jongste deelen aanliggend-langharig. Bla- 
deren verspreid aan de toppen der internodiën dicht bijeen ge- 
plaatst lang- of zéér- lang- gesteeld^ elliptisch- en langwerpig-lancetvor- 
mig zwak- toegespitst met meestal stompen top en stompen of spitsen 
voet, onder uit de basis met een duidelijke dubbele randader, boven 
den voet min of meer triplinerf (de onderste nerven duidelijk rechter 
en steiler dan de overige, echter niet boven het midden van het 
blad doorloopend), verder met ongeveer 10 paar schuin-boog vormige 
van onderen sterk-uitspringende zijnerven, met tralievormige net- 
aderen, volwassen onbehaard en van onderen blauwachtig. B 1 a- 
deren meestal 200 — 215 mM. lang bij 50—80; bladstelen 25 — 50 
mM. lang, rolrond. Bladeren der jonge takken soms 450 bij 185 
mM. lang, bladsteel 100 mM. Bloemtrossen ((ƒ) alleenstaande 
aan de ontbladerde (10 mM. dikke) twijgen, zoo lang als de blad- 
