Lauraceae. 
— 198 — 
Beilschmiedia. 
thesin gemmas glohosas sistentes. PedicelU 3 — 5 niM. longi basi hractea 
concava decidua instructi. Ferianthium cani 2 )anulatum 5 niM. longum et 
latuni alte 6-fidum^ sinuhus sub-rotundatis cum lobis oblongis aciitiusculis 
3 niM. longis extus et intus sericeo-villosum. Stamina 3 mM. longa fila- 
mentis villosulis. Glandulae magnae (1 mM.) late cordatae brevissime 
stipitatae. Ovarium villosiim^ Stylus glaber, stigma parvum. Staminodia 
glandiilas forma et magnitudine aequantia. 
Fructus ? 
Obs. Species floribus majusculis et inftorescentiis basi dense perulatis 
distinctissima. 
4. Beilschmiedia uiidulata Miq. F. I. B. i 1 p. 920; Meissn. 1. 
c. p. 64; — Haasia undulata Teysm. et Binn. msc. in ïïerb. Lugd. Bat. 
Jonge deelen dun-fluweelachtig-behaard. Knoppen zijdeachtig. 
Twijgen saamgedrukt, hoekig. Bladeren met tusschenruimten dicht- 
bij eengeplaatst elliptisch- of obovaat-langwerpig, stomp-kort- toegespitst 
of stomp met spitsen voet, perkament-achtig, gegolfd, van boven 
glimmend, aan beide zijden met uitspringende zijnerven en netvor- 
mig-geaderd. Bloemtrossen klein, pyramidevormig, axillair en 
lateraal, geheel grijs-behaard, evenals de bloemen. Helmdraden van 
onderen behaard. Yerder onbehaard. 
Kleine boom: 11=10 — 15 M. D = 20 — 30 cM. 
Aanm. Beschrijving geheel naar Miquel. De soort tot dusver alleen van ’s Lands 
Plantentuin bekend, en verraoedelijk dezelfde die thans als ix D 13 onder den tuinnaam 
B. Roxhurghii gekweekt wordt. Van B. Boxhurghiana Nees onderscheidt zij zich be- 
halve door den hladvorm door de veel kleinere ellipsoïde vruchten die ongeveer 20 mM. 
lang en 14 breed zijn. Ofschoon de herkomst der soort onbekend is, hebben wij haar hier 
opgenomen omdat eenige steriele exemplaren in Herb. Kds. (6455 uit Bantën blijkens 
msc. aanteekening in Herb. Kds., volkomen schijnen overeen te stemmen met het authentiek 
exemplaar van Teysm. en Binx. in Herb. Lugd. Bat. Het is dus niet onwaarschijnlijk, 
dat ook de origineele plant van Bantën afkomstig is. Daar de bloei wijzen volgens Mi- 
quel gedeeltelijk lateraal staan is het niet onwaarschijnlijk, dat zij evenals ’ui B.praecox 
in jongen toestand met knopschuhben bedekt zijn. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: onbekend. Op slechts 
éénmaal verzameld en wel nabij de pasanggrahan Tjëmara in de res. 
Bantën op 10 — 200 M. zeeh. — Gebruik: geen. — Inl. namen: in 
Bantën somtijds Medang s. — Habitus niets bijzonders. 
B. undulata Miq. — Innovationes paree velutinae. Gemmae sericeae. 
Ramuli compresso-angulati. Folia per intervallia approximata.^ elliptico- 
