MONIMIACEAE. 
Voorn, litteratuur: Bentii. et Hook. Gen. Plant, iii p. 137. — 
Tul. in Ann. Sc. Nat. 4 sér. iii (1855) 29; Monogr. Monimiacea- 
rum in Archiv. du Mus. d’Hist. Nat. Paris viii (1855) 273 t. 25 — 
34. — Baill., Hist. Plant. i (1867 — 69) 295. — ADC. in Dc. Prod. 
XVI, 2 (1868,) 640. — Hook. F. Fl. B. I. v (1886) 114. — Benth. 
fl. Austr. V (1870) 282. — Pax in Engl. u. Prantl Pflzfam. iii, 
2, (1888) 94; Nachtr. ii (1898) 25. — Trim. Ilandb. fl. Ceylon iii 
(1895,) 436. — Miq. F. I. B. i 2 p. 73; Sumatra p. 386. — Becc. 
Malesia i p. 186. — Boerl. Handl. iii p. 93. — J. Perkins et N. 
E. Gilg in Engl. Pflanzenreicli Heft 4. 
Bloemen meest regelmatig, zelden tweeslachtig of polygaam, mees- 
tal 1 of 2-huizig. Bloembodem zelden vlak of zeer klein, meestal 
uitgehold, vleezig of houtachtig, na den bloei blijvend en vergroot 
of het bovenste gedeelte kap vormig rondom loslatend en afge- 
worpen. Bloemdekbladen meest 4-oo meestal, klein of zeer klein 
of ontbrekend soms tot een smallen of broeden gaven of gelobden 
rand vergroeid, zeer zelden groot min of meer bloembladachtig, in 
één, twee of meer rijen, met of zonder aanhangsels, meeldraden 
zeer verschillend in aantal, weinige of zeer talrijk, meestal vrij, 
zelden zijdelings vergroeid, met draad- of tongvormige helmdraden, 
gelijk of ongelijk, de buitenste soms bloembladachtig meestal alle 
vruchtbaar; helmknoppen met lengte-spleten die van boven vaak 
saamvloeien of met dwarsche spleten met kleppen openspringend; 
helmbindsels somtijds verlengd. Klieren aan den voet der meel- 
draden in ’t oogvallend. Stampers zeer veranderlijk, meestal uit 
talrijke vrije of zeldzamer onder elkaar en met den bloembodem 
vergroeide of in den bloembodem weggezonken vruchtbladen ge- 
vormd, zeer zelden monocarpisch ; eitjes alleenstaand in de hokjes, 
opgericht of hangend, anatroop of zeer zelden atroop, stijlen meest 
