CONIFERAE. 
— 266 — 
PODOCARPUS. 
Bladeren zeer kort-gesteeld, dicht bijeengeplaatst naar alle zijden 
uitstaande, lijn-lancet vormig naar den top versmald- toegespitst en 
spits, plat recht of min of meer gekromd, leerachtig, met van on- 
deren uitspringende hoofdnerf. Knoppen toegespitst, sparrig, met 
zeer spits-toegespitste knopschubben. Bladeren 100 — 175 mM. lang, 
8 — 14 breed Mannelijke katjes (volgens Bl.) in bundels, zeer zelden 
alleenstaand, lang-draadvormig 50 — 100 mM. lang aan den voet met 
talrijke bljvcnde schubben omgeven. Yrouwelijke bloei wijzen 1 — 2 
bloemig, alleenstaand, hoofdsteel duu, 10 — 25 mM. lang. (Bij uit- 
zondering ook wel 3—5 mM. lang!,) uitstaande, aan den top met 
twee tegenoverstaande lijn-priem vormige groene later meest afval- 
lende schutbladen. Receptaculurn iets langer dan debractcen; circ. 
10 mM., vleezig na den bloei blauw-zwart. Zaad 13 mM. lang, 
ellipsvormig, aan den voet versmald, blauw, berijpt. 
Middelmatige of lage boom H=15 M. D = 17 cM., zelden hoo- 
ger gemiddeld 15 — 25 M. hoog, 20 — 40 cM. dik. Stam recht 
zonder knoesten, gleuven en wortellijsten, met bijna horizontale takken, 
kroon laag ijl of dicht. Schors 4 — 5 mM. dik, taai, afschilferend, 
buiten grauw zonder lenticellen, in doorsnede en van binnen geel- 
achtig. Jonge bladeren van boven geelbruin onder lichtgroen, oude 
bladeren gewoon donkergroen. cT Bloemen roodbruin. Rijpe 
vruchsteel lichtgeel, vrucht groen, later paarsch en berijpt. 
Aanm . Beschrijving naar talrijke exemplaren van Herb. Kds. waarvan goed ontwik- 
kelde cp katjes nog ontbreken. Volgens Bl. bereiken deze een lengte van 50—100 mM. 
wat door Pilger ontkend wordt. Eenige exemplaren van den Salak, Tjibódas, Tjigënteng 
en Pangëntjóngan onderscheiden zich door veel kleinere, niet meer dan 45 — 110 mM. 
lange bladeren en gelijken daardoor veel op P. amara, waarvan zij intusscben door den 
vorm der knopschubben gemakkelijk te onderscheiden zijn. Deze exemplaren beboeren 
ongetwijfeld tot P. neglecta Bl. Er zijn echter tusscben deze exemplaren en het type 
zoo talrijke overgangen soms zelfs aan den zelfden boom, dat het ons onmogelijk schijnt 
ze zelf als variëteit te onderscheiden. Trouwens reeds bij het vergelijken van de Boer’s 
beschrijving en afbeelding van P. neglecta met Bl.’s P. hracteata, valt het in ’t oog dat 
hier van soortelijke verschillen geen kwestie kan zijn. P. Jtinghuhniana zou volgens 
DE Boer en Warb. dezelfde zijn als P. neglecta; wij hebben dezen naam daarom ook 
als synoniem bijgevoegd. Merkwaardig is een verschijnsel dat zich bij een aantal exem- 
plaren van P. hracteata voordoet, voornamelijk bij de kleinbladige vorm, dat nl. aan J hoo- 
rnen op eenige of alle receptacula, die dan op korte hoofdstelen geplaatst zijn in plaats 
van eitjes cf’ katjes in groote menigte ontwikkelen, of deze tot rijpte komen is ons onbekend ; 
in onze exemplaren zijn zij slechts 5 — 12 mM. lang. 
Geogr. yerspreiding: Buiten Java: Tropische Himalaya, Kha- 
