Leea. 
13 — 
Ampelid ACEAE. 
niet dicht’Opeengedr ongen evenwijdige netaderen. Bladsteelvoet niet 
verbreed. Steunbladen groot^ 40 — 60 niM. lang bij 15 — 30, onhe_ 
Jiaardj afvallend. Bloemtuilen wijd-vertakt, kort-behaard. B 1 o e_ 
men nogal groot (tot 8 mM. diam.) Schijf met breede uitgerande 
tanden die breeder zijn dan hoog. Helmdraden smal. 
Heester of slanke boomheester, hoogstens 5 — 6 Meter bij 6—8 cM. 
stammiddellijn. Stam slank. Schors reukeloos; met op de tong 
prikkelenden smaak. Jonge bladeren vuil-nogal donker groen, 
boven en onder glimmend. Bloemen bleekgeel, reukeloos. Kelk 
bleekgroen. Bloembladen bleekgeel wit. Meeldraden buis vuil-licht- 
geel. Stamper groenachtig wit. Vruchten bijna? geheel rijp 
fraai dof-scharlaken. Vruchtkelk donkergrauw. 
Aanni. Beschrijving dezer typische soort naar twee exemplaren van Herb. Kds. en een 
herbarium exemplaar van Mus. Hort. Bogor door Hallier in Tjibódas verzameld (Herb* 
Hallier 257). Determinatie geheel onzeker, daar wij geen authentiek exemplaar gezien 
hebben en de beschrijving noch met die van Miquel noch met die van Kinq overeenkomt. 
Deze twee laatste beschrijvingen loopen echter onderling zoozeer uiteen, dat zij wellicht op 
twee verschillende soorten doelen. De soort is door Blume op den Megamendong (te samen 
met L- sundaica) en op den Salak verzameld, en zijne korte diagnose (o. a. onbehaarde 
bladeren is niet met onze exemplaren in strijd. Wij hopen na ontvangst van authen- 
tiek materiaal op deze soort terug te komen. Volgens Miquel zou de stengel van L. 
javanica slechts de dikte van een schrijfpen hebben. Door de roode vruchten, groote 
steunbladen, groote bloemen en uitspringende dwarsaderen verschilt deze soort van L. 
mmbucina ; door dezelfde kenmerken en het gemis van beharing van L. sundaica Miq. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java : door onzekere synonymie on- 
zeker. Op Java: In de Preanger op den G. Galoenggoeng boven Pa- 
ngëntjongan op 1450 M. zeehoogte en op den G. Kendeng-Patoeha bij 
Tjigënteng op ongeveer 1400 — 1600 Meter zeehoogte. — Tot dusver al- 
leen in West- Java verzameld op 1400—1700 Meter zeehoogte. — Voor- 
komen: Verstrooidgroeiend. — Standplaats: Zeer vruchtbare con- 
stand vochtige grond in altijdgroen schaduwrijk heterogeen oerwoud. — 
Bloeitijd: In Januari bloemen met rijpe vruchten verzameld. — Geen 
gebruik bekend. — Met in cultuur. — Inlandsche naam: Soe- 
langkar^ s. bij Pangëntjöngan, enz. — Habitus: Slanker dan, maar 
overigeens niet veel verschillend in uiterlijk van Leea samhucina Willd. 
der lagere streken. 
Leea javanica Bl. Frutex subarhorescens vel frutex. Ramuli teretes 
crassij dense striati^ interdum verrueulosi, Folia hipinnata^ 3 — 4-juga, 
jugis 1 vel 2 infimis pinnatis 3—5-foliolatiSj subglabra, petiolulis et net'vis 
subtm imprimis in juvenfufe paree minute hirtellis vel glabris. Rhaches 
et 2 )etioli striati et subsexangulares ; petioH basi hatid dilatatie stipulis maynis 
