Tekminalia. 
21 
COMBRKTACEAE. 
in vorm zeer veranderlijk, breed-elliptisch tot langwerpig-lancetvor- 
mig, meestal langwerpig, elliptisch met ronden (zelden wigvormigen) 
voet en iets toegespitsten top, volwassen gewoonlijk onbehaard, met 
10—12 paar uitstaande stevige zijnerven, 70 — 100 mM. lang, blad- 
steel 12 — 20 mM. Aren veel korter dan de bladeren, aan de top- 
pen van jonge takken meest tot terminale kleine pluimen vereenigd; 
dicht geelbruin-behaard. Kelk schotelvormig, van buiten meest on- 
behaard, van binnen dun behaard, schijf-lobben zeer lang- en dicht 
behaard. Helmknoppen hartvormig. Vrucht langwerpig, niet ge- 
groefd^ olijfkleurig met talrijke witte wratten; vruchtvleesch dik, 
steen beenhard, dik, scherp vijf-hoekig, met uitspringende hoeken; 
kiem zeer smal-spoelvormig, met dunne breede spiraalvormig opge- 
rolde zaadlobben. 
Hooge boom. Kruinhoogte tot 30 M. bij 65 cM. middellijn. Stam 
zuilvormig, met kleine wortellijsten, eerst hoog boven den grond 
ordeloos vertakt. Takken gewoon. Kroon hoogaangezet, onre- 
gelmatig. Schors bijzonder eigenaardig van buiten^ in kolossale 
1 tot 2 Meter lange en 30 tot 40 centimeter breede stukken van 
den geheelen stam bijna tegelijkertijd afvallend, zoodat de stam er 
uit ziet alsof deze geschild is en dood. De schors is van buiten 
grauw, in doorsnede groenachtig vuil wit, spoedig donker geel-bruin 
verkleurend, binnen vuil wit en vuil geelbruin verkleurend ; met 
weinige lenticellen, met veel bladgroen, met enkele kleinen droppels 
bruinachtig sap, ongeveer 6 millim. dik, reukeloos, met samentrek- 
kend-bitteren smaak. Bladeren boven donkergroen en glimmend, 
onder gewoon groen en iets glimmend, zonder reuk, met iets bitteren 
smaak. Y ruchten (rijp) : buiten vrucht wand dof, olijfbruin en hier 
en daar met vuil purperen tint. Middenvruchtwand iets sappig en 
fraai zeer lichgeel of geelwit. Steenkern stroogeelachtig-bruin. Zaad- 
huid vuil wit. Embryo wit, reukeloos en smakeloos. 
Aanm. Bescliry ving’ naar Herb. Kds. alsmede naar eenige levende exemplaren in 
’s Lands Plantentuin (i B 98, vii D 37, xii B 183 en xviii B 21) aldaar onder den naam 
Emhnjogonia arhorea Teysm. et Binnendijk gekweekt. Indien wat bijna niet te betwijfelen 
valt deze exemplaren juist gedetermineerd zijn, dan hebben zoowel T. en B. 1. c. als Miquel 
zich vergist door deze soort tot het geslacht Comhretum (— Emhrijogonia Blume) te 
brengen, daarbij steunend op een geheel onjuiste beschrijving van het zaad zoowel als van 
de bloem. Van de laatste worden n. 1. de bloembladen door beide schrijvers uitvoerig 
