Strychnos. 
— 65 — 
Loganiaceae. 
1. Strycliiios Xux vomica Linn. Spec. 271; Roxb, Cor. pl. 8 
tab. 4; Hayne Arzneygewachse 1 tab. 17; Riieede Hort. Mal i 
tab. 37; Miq. F. I. B. ii 378; Bentl. et Trimen tab. 178; Clarke 
1. c. IV 90; Trimen 1. c. in 175; Grief. Ic. t. 411; Brand. For. 
fl. 317; Kurz For. Fl. ii 166. [teste Miquel 1. c.] ; — Berg & 
ScHMiDT (Meijer & Schumann) Atlas offic. Pfl. Bd. i (1893) p. 104 
tab. 36. (excl. syn.). 
Bladeren breed- eivormig, meest stomp, soms zeer kort-toegespitst 
met ronden of spitsen dikwijls scheven voet, dun-leerachtig, onbe- 
haard, 3-nervig of bijna vijf-nervig, [buitenste paar nerven zwak], 
netvormig geaderd; 80 — 100 mM. lang, bladsteel 6 — 12 mM. Bij- 
schernien tot gestoelde, terminale tuilvormige pluimen vereenigd 
(hoofdstelen 12 — 50 mM. lang), 25 — 50 mM. in diam., kovi-beJiaard. 
Bloemen gedeeltelijk ongesteeld. Kelkslippen spits lancetvormig, 
behaard. Kroonbuis 6 — 8 mM. lang van buiten onbehaard, van 
binnen met weinige haren ; slippen korter dan de halve kroonbuis^ 
eivormig. Stijl en eierstok onbehaard. Helmknoppen onbehaard bijna 
ongesteeld. Vrucht in grootte verschillend, 25— 40 mM. diam., bol- 
vormig, oranje met wit week vruchtvleesch, met 1 — 6 zaden. Zaden 
rond, plat, naar buiten concaaf; zaadlobben hartvormig. 
Boom, zonder ranken. Kruinhoogte tot 13 M. Stamdiameter tot 
40 cM. Stam nogal recht. Kroon dicht, min of meer eivormig. 
Schors buiten grauw. Bladeren gewoon groen. Jonge bladeren 
roodbruin. Bloemen vuil bleekgeel. 
Aanm. Bescbrijving van het type hoofdzakelijk naar Cla.rke en Trimen; var. de~ 
pauper ata Miq. naar Miquel en Blume. De laatste is o. a. door Teijsmann. (in Herb. 
Bog.) en Horsfield [volgens Miquel] in Oost-Java verzameld. 
De bladeren der door Miquel onderscheidene „vorm” hebben een eenigszins ander 
voorkomen dan van het type maar in Idoem en vrucht schijnt weinig verschil te zijn; 
toch moet volgens Blume de kroonbuis voel langer (12 mM.) en van binnen geheel onbe- 
haard, van buiten fluweelachtig en do kroonslippen ook langer zijn. En voorts moet ook 
nog als verschil vermeld worden, dat het type een op Java niet wildgroeiend aangetrofiFene 
tot 10 — 15 Meter hooge boom is met een stam van 25 — 40 cM. diameter, terwijl de 
fornia depauperata Miq. (= S. Ugustrina Bl.) volgens Teijsmann eene in Oost-Java 
wildgroeiend aangetroffen lage heester is. 
G eogr. verspreiding: Buiten Java: Het type volgens Kurz. 1. c. 
algemeen in loofverliezende bosschen van geheel Burma, tot op 650 
Meter zeehoogte. Volgens Clarke 1. c. in geheel tropisch Voor- en Achter- 
Meded. Pl. LXI. 5 
