Loganiaceae. 
— 66 - 
Stryciixos. 
Tndië, zeldzaam in Bengalen, algemeen in Tenasserim en Madras; van 
0 — 1300 M. zeelioogte. Volgens iSrinji-m et Sciiumaxx. 1. c. strekt zich 
de verspreiding van Stri/chnos nux-voiïnca Lixx. tot over Java, Timor 
en Xoord-Australië uit. J)eze schrijvers vereenigen echter met het type 
ook S. lucida B. Bk. uit Xoord-Australië en S. ligmtrina Bl. uit den 
^laleischen Archipel, terwijl in Kngler-lh’antl. 1. c. p. 37 door 8olekedek 
gezegd wordt, dat S. lucida B. Bk. specifiek verschillend is van S. nux- 
vomica Lixx. en terwijl Solekedek de vers])reiding van het type tot het 
vaste land van Indië beperkt. Op Jam: Tot heden schijnen geen 
bloemdragende specimina van op Java wildgroeiende boomen bekend te 
zijn, waarvan de identiteit met Stnjchnos nux-vowica Lixx. boven eiken 
twijfel A'erheven is. En alle in Ilerb. Kus. van wildgroeiende javaansehe 
planten afkomstige specimina van Stryclmos behooren niet tot Sfnjchuos 
mix-voniica Lixx. Zie verder onder „geogr. vers])reiding” van de forma 
depauperata ^Iiq. het hieronder medegedeelde. — Miquel 1. c. 378 noemt, 
zonder nadere inlichtingen, voor het type behalve Yoor-Indië en met 
twijfel de Molukken, speciaal Oost-Java en voor zijn forma depauperata 
Miq. ook alleen Oost-Java, namelijk Blambangan (in de residentie Be- 
soeki, afd. Banjoewangi). — Bladafval: Volgens Kukz loofverliezend 
in Achter-Tndië. Een in Hort. Bogor. gekweekt, krachtig uitziend exem- 
plaar, bleek op 10 April 1902 partieel loofverliezend : eenige taksystemen 
hadden alle oudere bladeren laten vallen, stonden kaal of droegen nu 
alleen ontluikende jonge bladeren met bloemen, terwijl een andere groep 
taksystemen van dat individu alle nog alleen volwassen bladeren, maar 
geen bloemen droegen. — ^Grebruik: Hout in Burma (volgens Kukz) 
voor meubels, ploegen, enz. benut. Schors enz.: De zaden zijn de 
in de geneeskunde bekende braaknoten. Het alkaloïd, de strychnine, 
bevindt zich volgens Bekg et Sciimidt vooral in het endosperm der zaden. 
Zie de nieuwere chemische onderzoekingen van Stn/chnos (nux roniica 
en andere soorten) door I)r. AV. G. Booksma in ]\Iededeelingen Lands 
Blantentuin Xo. LH (1902) p. 11 — 21. Booksma ontdekte (behalve de 
reeds bekende strynine en brucine) nog een nieuw alkoloid, door hem 
strychnicine gedoopt in verschillende deelen van SfrucJinos, o. a. van 
S. nux voniica L. — Cultuur: Buiten ’s Lands Plantentuin te Buiten- 
zorg op Java geen exemplaren in cultuur gezien. De aanplant van deze 
boomsoort is met het oog op de groote handelswaarde der zaden (die o. 
a. uit Engelsch Indië geregeld uitgevoerd worden) en met het oog op 
de geringe eischen aan de vruchtbaarheid van den grond bjjzonder ter 
])roefneming aanbevolen; in het bijzonder in de laagvlakte van Midden- 
en (dost- Java in de djatiboschstreken. — Inlandsche namen: De 
door Miquel 1. e. p. 378 gegevene inlandsche naam is zonder eenigen 
twijfel onjuist. Zie ook hieronder bij de forma depauperata dliQ. — Ha- 
bitus: Xiet in het oogvallende middelmatige boom. De drie tot vijfner- 
vige bladeren herinneren o. m. eenigszins aan sommige Lauraceae van 
Java. 
1. a. Strydiiios iVux-voinica Linx. forma depauperata Miqitel 
n. Ind. Bat. ii p. 378; — tigusfrina Blume Riimphia i p. G8 
tab. 35. excl. syn.” 
„Heester” (volgens Teijsmxxx). Bladeren meest veel kleiner 
