Fagraea. 
75 
Loganiaceae. 
wijze geplaatste (primaire) takken. Kroon dicht, ei vormig of onregel- 
matig, meestal veel langer dan breed, laag-aangezet. Schors: buiten 
grauw of grauwzwart met veel diepe overlangsche barsten ; in door- 
snede grauwwit; niM. (bij 14 cM. stamdiameter) ; binnen vuilgeel wit; 
zonder lenticelleu ; zonder melksap ; bij na zonder bladgroen; zonder reuk ; 
met bitteren smaak. Bladeren boven zeer donkergroen, sterkglim- 
mcnd; onder iets glimmend, bleekgroen. Vrucht vuilbruingroen. 
Aanm, Beschrijving' naar eenige bloeiende exemplaren van Ilerb. Kds. van boom” 
vormige individuen afkomstig. Miquel en Bentham hebben deze soort met F. raxmosa 
Jack van het maleische schiereiland vereenigd, wellicht terecht. Clarke heeft ze weder 
gescheiden op grond van de verschillende facies, alsook omdat F. rnrrmoso booraachtig 
en F. movindaefolia volgens Clarke heesterachtig zijn zou. Dit laatste blijkt nu op Java 
niet juist te zijn. Bij gemis van vergelijkingsmateriaal hebben wij ons intusschen aan do 
scheiding en synonymie van Clarke gehouden. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: Van de Andamanen tot in 
de Filippijnen en tot in Australië (volgens Clarke in Hook. 1. c. Op 
Java: Tot dusver van de volgende punten in Herb. Kds. vertegen- 
woordigd. In de res. Banten in de afd. Tjaringin bij pasanggr. Tjemara 
op ongeveer 10 M. zeelioogte. In de res. Preanger bij Palaboehanratoe 
O]) ongeveer 50 M. In de res. Banjoemas op ongeveer 25 M. op het 
eiland Koesakambangan. Dus niet oostelijk van de residentie Banjoemas 
en alleen beneden 200 Meter zeelioogte. — Voorkomen : Bij kleine 
groepjes gezellig groeiend of verstrooid in heterogene altijdgroene oer- 
wouden. — Standplaats: Uitsluitend in constant vochtige streken. — 
Blad af val: Niet bladerloos gezien. — Bloei- en vruclittijd: het 
geheele jaar door. — Gebruik. Hout ofschoon fijn van draad, door de 
inlanders in Z. AV. Banten, niet duurzaam geacht en daarom niet voor 
huisbouw gebezigd. Schors^ enz. : Geen nut bekend. — Cultuur: Buiten 
Hort. Bogor. niet in cultuur gezien. A^oor tuinen, althans in AVest-Java 
zeer aan te bevelen om de fraaie rijke bloemtrossen. — I n 1 a n d s c h e n a- 
m e n : Bij Tjilatjap aan de gidsen niet bij name bekend. Bij Palaboehan 
(Preanger) nu eens Tjangkoedoe-goenoeng s. dan weder Tjatjankoedoean., 
s. en bij Tjemara (Banten) Tjangkoedoe-hadak^ s. naar de zeer opper- 
vlakkige gelijkenis in blad en habitus met Tjangkoedoe^ s. (Morinda 
citrifolia). Zelfs steriel echter gemakkelijk op den eersten blik van den 
echten Tjang koedoe., s. (Morinda) te onderscheiden, doordat deze laatste 
o. m. door de steunblaadjes gekenmerkt is. In bloei trekt deze boom, 
die reeds door den rechten, bijna zwarten stam de aandacht in het bosch 
tot zich trekt, nog de opmerkzaamheid door de lange hangende rijk- 
bloemige bloemtrossen. 
N. morindaefolia Bl. Arhor erecta 10—15 M. alta. Ramuli ieretes. 
Folia petiolata magna oblong o-elliptica vel rotundo-ovata., ohtusa vel acu- 
Uuscula vel minute apiculataj hasi rotundata vel acuta^ subcoriacea., nervis 
lateralibus utrinque 8 — 10 subtus prominentibus patulis arcuatiSj infimis 
2—3 approximatis laxe reticulatis, 1751100—3001160 —850jl55 mM. longa. 
