Tagraba. 
— 77 — 
o Loganiaceae. 
zeer onregelmatig, laag-aangezet. Schors buiten donkergrauw; 
zonder lenticellen ; in doorsnede bleekgeel ; binnen geelacbtig wit ; 
6 millimeter dik ; zonder bladgroen ; zonder melksap (terwijl de v r u c b- 
ten veel kleverig melksap bevatten); met eenigszins aan verecbe 
aardappels herinnerenden reuk. Bladeren boven donkergroen, iets 
glimmend; onder bleekblauwgrijsachtiggroen en dof; stijf-leeracbtig. — 
Bij Kds. 4323 (3 (in Danoe-moeras in Bantenj: Epiphyt op boomen, enz. 
Boomheester: H— 3 — 5 M. bij D= 8 — 10 cM. Stam krom, min 
of meer liaanacbtig. Kroon ijl. S c h o r s met wit melksap Bloe- 
men vuil wit, weinig in aantal; met zoeten reuk; zoo groot als 
een kleine vuist. 
Aanm Beschrijving' naar eenig’e exempl. v. Ilerb. Kds. vergeleken met de besch ij ving- 
van Miquel. Volgens Clarke zouden de bloemen in grootte varieeren en ook F. impe- 
rialis Miq , die zlcb volgens Miquel door dubbel zoo groote bloemen en 4 schutblaadjes 
onderscheidt tot deze soort bobooien. Wij vonden de 4 schutblaadjes bij de middelste 
bloemen van eenige exemplaren van herb. Kds. doch zeer verschillend in grootte; n.1. 
bij die van Madioen en van Bantën (bij de laatste veel kleiner), niet bij die van Pan tj oer 
Idjen. Bij de laatste is tevens de vrucht elliptisch, niet toegespitst en 80 mM. lang, bij 
de eerste de vrucht eivormig toegespitst en evenals de kelk dubbel zoo groot, netexem- 
plaar van Pantjoer zou dus alleen tot de eigenlijke jp’. behooren, terwijl die van 
Madioen tot F. imperialis zou moeten gerekend worden, terwijl het exempl. v. Bantën de 
kleinere bloemen en vrucht van F. auriculata met de 4 schutblaadjes van F. imperialis 
vereenigt. Eindelijk houden de vruchten van een ex. van F. auriculata van Koesakam- 
bangan ongeveer het midden in grootte en vorm tusschen die van Madioen en Pantjoer. 
Bij de authentieke F. imperialis van Sumatra in Herb. Hort bog. is de kelk nog weer 
veel grooter dan bij het exemplaar van Madioen maar de vrucht is in vorm aan dit ex. 
gelijk. Bij de ons ten dienste staande gegevens kunnen wij dus moeilijk anders dan de 
Javaansche exemplaren alle tot F, auriculata rekenen en de diagnose diensvolgens 
veranderen. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: Volgens Hooker’s Flora: 
„Vaste land van Indië (Tenasserim), Singapore, Malakka, Maleisebe Ar- 
chipel”. Op Java: Als epipbytisebe boomheester op een Gluta Rengas- 
boom in het Danoe-moeraswoud op 100 M. zeehoogte. In de res. Batavia 
bij Depok als heester op 150 M. zeehoogte. In de res. Banjoemas op 
het Midangan-gebergte op 1000 M. bij Pringamba als half-epiphyt-half- 
klimplant en op 25 M. op Koesakambangan. In de res. Madioen op den 
G. Wilis boven Kgebël tusschen 1300 M. en 1600 M., meestal als epijjhyt 
op boomen, soms ook als zelfstandige (grondbewonende) boom, soms 
half-klimplant, half-epiphyt. In de res. Besoeki op 1000 M. zeeh. bij 
Pantjoer op het Rahoen-Idjen-gebergte. — Voorkomen: Verstrooid- 
groeiend, maar o. a. op den Wilis nogal algemeen. — Standplaats: 
Uitsluitend in altijdgroene bosschen ; meestal als epiphyt, soms als zelf- 
standige grondplant. — Blad afval: Altijdgroen. — B 1 o e i- en V r u c ht- 
tijd: Bloemen verzameld in Juni (in Bantën) en in Dec. in Bësoeki. 
