Fagraea. 
^ 83 — 
Loganiaceae. 
Forstenii Bl. Mus. 1. c.” fide Miquel ; — F, cmssifolia Bl. 1. c. t. 
78; Miq. ! 11. cc. — F, rostrata Zoll. 1154 Z. M. ! in Herb. H. bog. 
Twijgen min of meer hoekig. Steunblad-aanhangsels binnen de 
bladsteel nogal klein, den stengel omvattend, met de tegenover 
staande een zeer korten intrapetiolairen ring vormend. Bladeren 
gesteeld, elliptisch of obovaat, afgerond met een zeer kort stomp of 
spits puntje, met wigvormigen of zeldzamer afgeronden voet zeer 
dik-leerachtig (zeldzamer nogal dun) met geheel of nagenoeg bedekte 
zij-nerven, 80—140 mM. lang. Bladstelen 12 — 20 mM. lang, van 
boven vlak. Bloemtuilen meest 3 — 5-bloemig, gesteeld, terminaal. 
Bloemen en vrucht gelijk aan die van F. lanceolata Bl. alleen 
de kelklobben vooral bij de vrucht wellicht iets grooter, de kroon- 
buis van onderen meer versmald en de kroonlobben breeder en korter. 
Klimplant of half epiphyt half klimplant. — Armdikke liaan tot 35 
M. hoogte klimmend met een stam van hoogsten 8 cM. diameter. — 
Bloemen geelwit. Vruchten bleekgroen. 
Aanm. Beschrijving naar talrijke exemplaren van Herb. Kds. waarvan slechts (^én 
(Kds. 21940 van Noesakambacgan) volmaakt aan het type van Blume (ons alleen 
door de afbeelding en beschrijving bekend) beantwoordt. De overige van Palaboehanratoe 
en verder van Oost-Java komen meer overeen met F. crassifolia Bl. een soort die door 
Blume opgesteld werd naar slechts één enkel exemplaar door van Hasselt in West- Java 
verzameld, afgebeeld bij Blume 1. c. op t. 78. 
De verschillen tusschen deze 2 soorten van Blume komen ons echter niet belangrijk 
voor, te meer daar alleen één exemplaar van Herb. Kds. (van Pelaboean-Ratoe) geheel 
het type van F. crassifolia heeft, met bijzonder dikke obovate bladeren. De overige exem- 
plaren (alle van Oost-Java) hebben dunnere obovate bladeren en zouden bijna met het- 
zelfde recht tot Jauceolata Bl. kunnen 'gerekend worden, welke soort door geen enkel 
essentieel kenmerk verschilt. 
Wij zijn van meening, dat F. liforalis als een vorm van F. lanceolata kan beschouwd 
worden, waarbij de lange spitse droppelpunt dezer laatste soort geheel is gereduceerd. 
De in ’s Lands Plantentuin als F. Utoralis Bl. gekweekte exemplaren moeten voor het 
meerendeel tot F. lanceolata Bl. gerekend worden. 
(feogr. vers]) rei ding: Buiten Java: „Molukken” (Teysmann en 
DE Yriese, Reinwardt, volgens Miquel). Op Java: In de Zuid-Preanger 
bij Palaboehanratoe op ongeveer 50 M. zeehoogte. In de res. Banjoemas 
op het eiland Noesakambangan op ongeveer 10 M. zeehoogte. In de res. 
Pasoeroehan op ongeveer 300 M. zeeh. op het Zuidergebergte bij Kali- 
pare. In de res. Besoeki bij Poeger aan het strand op kalkrotsen ; bij 
Simpolan en Tjorainanis op den Z. W. Rahoen op 700 M. zeehoogte; in 
de afd. Banjoewangi bij Genteng op ongeveer 200 M. en bij bivak 
Pasir-poetih op den landtong van Djati-ikan het schiereiland aan het 
