Myricaceae. 
102 — 
Myrica. 
grauw, zonder melksap. Bladeren boven zeer donker groen, onder 
gewoon groen of bleekgroen. Rijpe vruchten purper, met flauwen 
smaak. 
Aanm. Beschrrijving naar Herb. Kds. ; ^ bl. voornamelijk naar 5189 j9. Ten onrechte 
noemt CDC. in prodr. I. c. de vrouwelijke bloeiwijzen enkelvoudige aren. Dit is eerst 
schijnbaar het geval na de vruchtzelting. Volgens Mirbel 1. c. zijn de bloeiwijzen soms 
gemengdslachtig, met een $ katje aan den top der mann. bloeiwijze, Evenmin als aan 
Blume gelukte het ons dit aan een der talrijke bloeiende exemplaren van Herb. Kds. 
te constateeren ; wel vonden wij eenige malen (o. a. 27854 (3) cf’ en ^ pluimen op de- 
zelfde plant. 
G e O g r. verspreiding: Buiten Java : „Celebes” (Herb. Mus. IT. B.). 
Op Java: AVest- en Midden- Java boven 1500 M. — In de Preanger op 
den Gedé op 3000 M. nabij den top, op den Galoenggoeng aan liet meer 
van Telagabodas op 1650 M. en 1700 M. In Tegal op den Slamat op 
1800 M. en hooger boven Simpar. In res. Banjoemas op den Prahoe 
en het Dieng-plateau op 2500 M. In de res. Kedoe op den Sendara boven 
Klëdoeng op 1700 M. en hooger. In Semarang op den Merbaboe, Oen- 
garan en Tëlemaja op 1800 M. en hooger. — Tot dusver nog niet verder 
oostwaarts gevonden. — Y o o r k o m e n : Veelal gezellig groeiend in kleine 
bergtopwouden. — Standplaats: Alpine zone en alleen aan bronnen 
welke rijk zijn aan minerale zouten in lagere bergstreken groeiend. 
Bij voorkeur boven 1800 M. zeelioogte tot op 3000 M. gevonden. — 
Bloeitijd: het geheele jaar door bloemen en vruchten gevonden. — 
Gebruik: Hout voor brandhout in bergstreken, waar hout schaarscli is 
geworden, zeer gezocht, o. a. in de res. Këdoe. Vruchten rijp rauw 
soms door bergbeAvoners gegeten, de smaak is echter Hauw. — Cultuur: 
Sedert een aantal jaren is van deze boomsoort met bijzonder veel suc- 
ces bij herbewouding van kale berghellingen o. a. op den Sëndara en 
Merbaboe door de toenmalige houtvesters Buuumav van Vreeden en G. de 
Graaff een rjjk en nuttig gebruik gemaakt. Daarvoor om allerlei re- 
denen zeer aan te bevelen, vooral boven 1600 M. De vruchten zijn bij- 
zonder gezocht door vogels en daardoor ontstaat rondom een paar ge- 
plante dezer Myrica-boonien binnen Aveinige jaren een boschje. — Zie 
hierover de aanteekeningen van Kus. in Tijdschrift van Nijverheid ~en 
LandbouAv van Nederl.-Indië Dl. 51 (1895) p. 285. In den krop van één duif 
AA^erden 144 kiembare zaden dezer boomsoort gevonden, en hierdoor de snelle 
verspreiding door vogels nader opgehelderd. Dit is uit een oogpunt van 
reboisatie van het hooggebergte op Java ongetAAdjfeld een der belangrijkste 
boomsoorten. — I n 1 a n d s c h e namen: O]) de voornoemde groeiplaatsen 
in de Preanger en Tëgal aan de inlanders geen vaste naam voor deze 
soort bekend. Boven Soerdja Averd deze door hen tot de Lauraceae ge- 
rekend en zéé Woeroe-l'etèlc^ j. genoemd. Boven Klèdoeng op den Sën- 
dara heet deze soort constant Pitjisan^ j. en boven Salatiga op den Mer- 
baboe constant Mangl'oan, j., terwijl elders deze namen voor andere 
boomsoorten gelden. — Habitus: Kleine alpine, boom of boomheester 
met roode, eetbare bes vruchten en grof-gezaagde, omgekeerd ei vormige 
bladeren en mannelijke bloemkatjes. Hierdoor van andere alpineboomen 
gemakkelijk op den eersten blik te onderscheiden. 
