Sabiaceae. 
— 132 — 
Meliosma. 
den voet bijna tot de helft met de helmclraden vergroeid ; 
vrije deel tot den voet tweedeelig^ met lancetvormige slippen^ die hoven 
de helmknop uitstéken. Schijf zeer kort napvormig. Yrucht (in 
sicco) klein (5 mM.); steen rimpelig-geaderd. 
Nogal lage boom. Kruinhoogte 7 Meter bij 10 cM. (kan een 
weinig grooter worden). 
Aanm. Beschrijving naar bloem- en vruchtdragende exemplaren van M. anguJata Bl. 
van Java, (West-Java volgens Bl. 1. c.) uit Herb. Lugd. Bat. (No. 11,901) en vrucht- 
dragende van Sabia? floribimda Miq. van Sumatra uit Herb. Kurz (vroeger No. 2154 
Hort. Bog. thans in Herb. Mus. Calc.) door Diepenhorst in Priaman en andere door 
Korth. verzameld. In Herb. Kds. slechts één vruchtdragend exemplaar dezer soort van 
Noesakambangan (30322 /3), dat in het bijzonder op de exemplaren van Sumatra gelijkt 
(echter ook wel tot M. fruticosa Bl. zou kunnen behooren). 
De exemplaren van Sumatra zouden volgens Hook. en King niet tot M. simpUcifolia 
Walp. maar tot M. elliptica Hook. (1. c.) behooren. De laatste soort onderscheidt zich 
van M. simpUcifolia door meer elliptische (niet obovate) sterker geaderde en op de aders 
meer behaarde bladeren, alsmede door een geringer aantal (zelden meer dan 12 of 13) 
paar zijnerven, en volgens Hook. nog in het bijzonder door de kelkbladen die bij M. 
simpUcifolia minder leerachtig en meer behaard zouden zijn dan bij M. elliptica. Wij 
onderzochten talrijke exemplaren uit den Himalaya en uit Burma van M. simpUcifolia , 
alsmede talrijke van M. elliptica uit Malacca en vonden bij vergelijking met de javaan- 
sche en sumatraansche exemplaren van M. angulata Bl. dat de laatstgenoemde soort 
veel meer op M. simpUcifolia dan op M. elliptica gelijkt (o. a. obovaat-langwerpige 
bladeren, met talrijke paren zijnerven en weinig behaard) en slechts door het gemis der 
beharing van de binnenste kelkbladen tot de laatste nadert. 
Daar echter zoowel King en Hook. de Sumatra exemplaren tot M. elliptica Hook. 
brengen, hebben wij gemeend beter te doen den naam M. angulata Bl. voorloopig te 
behouden, te meer daar aan dezen naam, indien de meening van Hook. de ware is, toch 
volgens de door ons gevolgde nomenclatuurregels de prioriëteit boven die van M. elliptica 
zou toekomen. 
Gr e O gr. verspreiding: Buiten Java: Warburg geeft in Engler- 
Prartl 1. c. als groeiplaats van Meliosma simpUcifolia (Roxb.) Bl. be- 
halve Java, ook op: Voor- en Achter-Indië, Ceylon en Sumatra. Op 
Java: Blume geeft als groeiplaats op Java slechts, zonder nadere aan- 
duiding op: „in de bergstreken van West-Java”. Sedert slechts terug- 
gevonden op één standplaats : Op het eiland Noesakambangan (res. 
Banjoemas) bij Tjilatjap op ongeveer 25 M. zeehoogte. — Voorkomen: 
Zeer zeldzame boom. — Standplaats: Op constant vochtigen vrucht- 
baren grond in hoogstammig heterogeen altijdgroen oerwoud. — Vrucht- 
tijd: In Juni vruchten verzameld. — Grebruik: Eigenschappen aan 
de gidsen onbekend. — Buiten Hort. Bogor niet in cultuur gezien. — 
Inlandsche naam: Door één der gidsen Khnirang^ j. genoemd; 
deze naam evenwel zeer locaal en zeer onzeker. In Blume’s Rümphia 
1. c. wordt ook Ki-iiivoe., s. als inlandsche naam voor deze soort ge- 
noemd. — Habitus: Niet in het oogvallend. 
