Lepisanthes. 
— 167 — 
Sapindaceae. 
(In bloei daardoor zeer karakteristiek). Bloemen wit. Yruchten 
jong bleekgroen. 
Aanm. Beschrijving naar enkele exemplaren met bloemen en één vruchtdragend 
exemplaar van Herb. Kds. (van twee vindplaatsen uit Midden-Java), wat de vrucht betreft 
aangevuld naar een exemplaar uit den Hortus van ’s Lands Plantentuin, aldaar onder 
den onjuisten tuinnaam L. anf)iistifolia gekweekt. 
Determinatie uitsluitend naar de beschrijving van Blume, zoowel van L. frutescem^h, 
als van L. montana Bl. op welke beide zij even goed past. Deze beide soorten van 
Blume zijn in West-Java verzanield. 
Ge O gr. verspreiding: Buiten Java: nog niet bekend. Op Java: 
Door Blume op den Salak ontdekt. Sedert op den G. Endoet (zuid van 
G. Salak) op 1200 M. zeelioogte boven liet dorp Parakansalak in de afd. 
Soekaboenii der res. Preanger verzameld ; ook in de res. Banjoemas op 
20 M. zeelioogte op Noesakambangan nabij Tjilatjap en op 1000 M. 
zeelioogte bij PringambS. op het Midangan-gebergte. — Voorkomen: 
Tnssclien een vierhonderd tal boomspecies verstrooid groeiende boom. — 
Standplaats: Uitsluitend in schaduwrijk altijdgroen zeer heterogeen 
hoogstammig oerwoud op constant vochtigen vruchtbaren grond. Niet 
in de djatiwouden en niet op ziltigen grond. — Bladafval: Altijd- 
groen. — Bloeitijd: Bloemen met vruchten in Juli verzameld; 
voorts bloemen in Eebr., April en Nov., vruchten (onrijp) in Augustus 
verzameld. Van de meeste der waargenomen exemplaren waren of de 
bloemen afgevallen zonder vrucht te zetten of waren slechts weinig 
vruchten gevormd. — Gebruik: Geen nut aan de inlanders bekend. — 
Voor cultuur niet aan te bevelen. Buiten Hortus Bogor niet in cultuur 
gezien. — I n 1 a n d s c h e namen: Om de verwantschap met Erioglossnni 
(zie hierboven) die veelal Ki-lalajoe, s. of Katilajoe, j. heet, wordt deze 
soort door sommige inlanders o. m. „Mannetjes-Klajoe” of ook „Steen- 
Klajoe” genoemd; bijv. Ki-lalajoe-lalakiy s. bij bivak Tjiboenar (in Ban- 
tën) en Katilajoe-watoe, bij Tjilatjap op Noesakambaugan in (Banjoe- 
mas). Bij Pringamba gaven eenige gidsen den localen onzekeren naam 
Djëboegan^ op. En boven Parakansalak was de inlandsche naam aan 
geen der gidsen bekend. — Habitus: Eenstammig dun boompje met 
groote grof gevinde bladeren. Zeer in het oogvallend, vooral in den 
bloeitijd. (Zie boven aan het slot der soortbeschrijving). 
Lepisanthes montana Bl. — Arhuscula vix 7 M, alta trunco vix 8 cM. 
diam. Folia petiolata 4 — 5—6-juga magna, rhachi 300 — 600 niM. longa 
tereti^ magis minnsve^ interdum profunde, striata. Foliola vulgo magna^ 
superiora saepe SOOjlOO vel 320170 mM. vel 4501120 mM. longa sed etiam 
180j55, suhopposita, Ijetiolulis brevissimis crassis 3 — 4 mM. longis, oblong a 
vel elliptico-oblonga vel saepe oblong o~cuneata et versus basin senshn at- 
tenuata^ apice aUenuata vel breviter acuminata^ obtusiuscula, rarius acuta 
basi angusta rotundata vel cordata^ coriacea glabra vel subtus in nervis 
paree puberula^ nervis lateralibus utrineiue circ, 16 dense reticulatis. 
