Sapindaceae. 
— 200 — 
POMETIA. 
ceerd, diep onregelmatig ingesneden^ gekromd^ in een horstelvormige 
diclithehaarde punt uitloopendj of dikwijls tot eeyi behaard aanhangsel 
gereduceerd (in gedroogde exemplaren dikwijls yerloren). Bloem- 
pluimen yiltig-bebaard, yerscliillend yan grootte, de aarvormige zij- 
takken 50—100 of 180 — 200 mM. lang. Schutblaadjes aan den voet 
der gesteelde bloembundels draadvormig 3 — 4 mM. lang. Kelk tot 
nabij den voet ingesneden, met lang tv er pig -lancetvormige ruim 1 mM. 
lange lobben; kroonblaadjes obovaat, aan beide zijden, het meest van 
voren, behaard, veel kleiner dan de kelkslippen; meeldraden zeer ver 
uitstekend, van onderen behaard, stijl behaard. Vrucht als bij de 
vorige soort maar meest iets grooter (30 mM. lang) en dikwandiger. 
Woudreus. Kruinhoogte tot 47 M. bij 137 cM. stamdiameter op 
borsthoogte (gemeten). Bij volwassen exemplaar Kds. 7427 /3 (op 
den G. Wilis in Madioen) werd het volgende genoteerd: Kruin- 
hoogte 45 M. bij 137 cM. stammiddellijn. Stam zuilvormig, maar 
eenigszins gedraaid, nogal rolrond, zonder knoesten; met talrijke, 
breede en diepe spiraal vormig-hoog-oploopende gleuven; met talrijke 
kleine wortellijsten; eerst hoog boven den grond met ordeloos ge- 
plaatste rijkverdeelde primaire takken. De laatste meestal krom. 
Kroon nogal hoog-aangezet, zeer dicht, fraai breed-eivormig. 
Schors; 5 millimeter dikte; bros; buiten grijs met zwak-koper- 
kleurigen tint, buiten zeer glad (hier, met in verhouding tot andere 
boomsoorten, opvallend weinig epiphyten op den stam); fijne over- 
langsche en dwarsche barsten ; zonder lenticellen ; met zeer veel 
bladgroen; met zeer weinig kleurloos doch zeer kleverig gomachtig 
sap; zonder reuk; met intens bitteren smaak. Jonge twijgen 
geelbruin. Volwassen bladeren boven zeer donkergroen of ge- 
woon groen of lichtgroen, onder gewoon groen of zeer bleekgroen, 
boven iets glimmend, onder dof. Gemeenschappelijke bladsteel 
(petiolus communis) fraai dicht geelbruin-behaard). Bloemen: 
vuil geel. Vruchten (rijp): buiten nogal fraai doldonker purper. 
Vruchtwand reukeloos. Bij het doorscheuren of doorsnijden van 
de zaadhuid der rijpe zaden verspreidt de inhoud (embryo) een 
miQmiQi-walgelijkeyi reuk naar menschelijke faeces, terwijl het zaad, 
ingeval de zaadhuid intact gebleven is, geen reuk verspreidt. Em- 
bryo wit. 
