Elattostachys. 
— 213 — 
Sapindaceae. 
eivormige spitse viltige slippen. Kroonbladen eerst zeer klein, ge- 
durende den bloei iets aangroeiend, korter dan de kelk, eivormig 
langgenageld boven den nagel verbreed en daar met de groote 
tvt^eelobbige van voren en langs de randen dicht-behaarde breede 
schub vergroeid, zelf, behalve van buiten by den nagel, onbehaard ; 
meeldraden in de cT blo veruitstekend (5 mM. lang), onbehaard, 
wit, helmknoppen groot. Eierstok pyramidevormig, grysbehaard ; 
styl behaard (volgens Hasskarl kort) even lang als de eierstok. 
Yruchttrosen dikwijls tot pluimen vereenigd, 80 mM. lang, 
vrucht voor het openspringen driekantig-bolvormig, 12 mM. breed 
en hoog met 3 verheven naden; kleppen dik-houtachtig, van bin- 
nen dichtbehaard. Zaa-d glad met een kleinen aan de buik en 
rugzijde diep uitgeranden bijna tweelobbigen gekartelden vleezigen 
zaadrok aan den voet. 
Boom. Kruinhoogte tot 20 Meter bij 35—45 cM. stammiddellijn. 
Bij Herb. Kds. 14689 (3 werd nog het volgende genoteerd: H = 
.15 — 20 Meter bij 35 — 45 cM. Stam en takken als bij oude 
exemplaren van Schleichera trijuga Willd., even knoestig en krom. 
Kroon gewoon; nogal laag-aangezet, onregelmatig. Schors bui- 
ten zeer donkergrauw. Volwassen bladeren boven en onder ge- 
lijk donker groen; boven glimmend, onder dof; reukeloos en sma- 
keloos. Bloemen in trossen en in trossen, welke zoowel cT 
als ? bloemen gemengd bevatten. Kelk zeer bleekgroen. Bloem- 
bladen wit. Helmdraden vuilwit of roza-achtigwit. Helmknoppen 
geel. Discus (alleen in de ? bloemen) oranjegeel. Eierstok groen. 
Stijl fraai bleekgroen. Yrucht (bijna rijp) buiten zeer lichtgeel- 
groen. Yruchtwand van binnen lang en dicht-behaard ; na het 
openspringen buiten zeer bleekroza, binnen (vooral aan de randen) 
fraai roza; soms buiten geheel bleekgroengeel of oranjegeel. De 
kleppen van de vrucht staan na het openspringen stervormig uit. 
Zaad: Arillus wit. Zaadhuid buiten eigenaardig donkergroen. 
Embryo geheel donkergroen ; reukeloos en smakeloos. 
Aantn. Beschrijving naar een aantal vrucht en enkele bloemdragende exemplaren van 
Herb. Kds. (alle van drie vindplaatsen uit Oost-Java) vergeleken met een authentiek door 
Radlkofer gedetermineerd exemplaar van Hasskarl als Jagera glahra (Herb. Hort. 
No. 14342 in Mus. Hort. Bogor.) in 1858 in ’s Lands Plantentuin gekweekt, thans niet 
meer in den tuirj-catalogus vermeld. 
