Mischocarpus. 
— 225 — 
Sapindaceae. 
fraai scharlaken gekeurd. Arillus van het rijpe zaad wit. Em- 
bryo geheel donkergroen. 
Aamn. Beschrijving naar zeer talrijke exemplaren van Ilerb. Kds. waaronder vele 
bloeiende en enkele vruchtdragende. De bladeren variceren zeer in vorm en bij ge- 
droogde exemplaren is de glans soms gering; bij steriele exemplaren zijn zij niet altijd 
gemakkelijk van de vorige soort te onderscheiden. 
Ge O gr. verspreiding: Buiten Java: Malakka, Singapore, Filip- 
pijnen, Snmatra, Celebes, Molnkken, Menw-Guinea, Aroe-eilanden, (vol- 
gens literatuur en volgens het Mus. Hort. B.). Op Java: Van Bantën 
(in West-Java) tot in Banjoewangi (in Oost-Java) beneden 1300 M. zee- 
hoogte, vooral beneden 700 M. (terwijl de andere soort van 
M. fuscescens Bl. vooral boven 1300 M. voorkomt). Tot dusver is Mi- 
schocarpus sundaicus Bl. (blijkens het materiaal van Herb. Kds.) op de 
volgende punten verzameld. In de res. Bantën bij Pgr. Tjëmara op 
ongeveer 200 M. (in de afd. Tjaringin). In de res. Preanger bij Sang- 
grawa in Djampang-koelon op 400 M. ; bij Palaboehanratoe nabij de 
Zuidkust op ongeveer 100 M. zeehoogte. In de res. Pëkalongan bij 
Soebah op 10 M. en bij Soerdja op 700 M. zeehoogte. In de res. Ba- 
njoemas bij Tjilatjap op Koesakambangan op 20 M. en bij Pringamba op 
het Midangan-gebergte op 1000 M. In de res. Sëmarang bij Këdoeng- 
djati en Tjandiroeboeh op 150 M. en 250 M. zeehoogte. In de res. Dja- 
para bij Kgarëngan op 50 M. In de res. Madioen op den G. Wilis dicht 
bij Ngëbël op 800 M. en op den G. Pandan bij Klangoen op 500 M. 
In de res. Êëmbang boven Ngandang op 700 M. op den G. Gërang 
(= G. Boetak). In de res. Pasoeroehan in het Zuider-gebergte bij 
Djenggolo (en Kaliparé) op 300 M. en op 800 M. boven Malang op den 
G. Ardjoena. In de res. Bësoeki : in de afd. Djëmbër bij Simpolan-Tjo- 
ramanis op 700 M. en bij Poegër op 5 M. en 10 M. zeehoogte; in de 
afd. Panaroekan op 1000 M. bij Pantjoer op het Rahoen-Idjen-gebergte ; 
bij bivak Simpolan (niet te verwisselen met het in de afd. Djëmbër ge- 
legene dorp van gelijken naam) op 1000 M. ; in de afd. Banjoewangi 
bij Ragadjampi en Kota-Banjoewangi op 40 M. en 10 M. zeehoogte. — 
Voorkomen: In sommige streken, o. a. in de djatibosschen van de 
res. Sëmarang nogal algemeen voorkomend, maar niet gezellig groeiend. 
Deze soort vervangt in de lagere streken van vele gewesten de meer 
in nogal hooge bergstreken thuis behoorende Mischocarpus fuscescens 
Bl. — Standplaats: Zoowel in altijdgroene heterogene hoogstammige 
oerwouden als in jonge secundaire altijdgroene bosschen en in djatiwouden. 
Zoowel op constant vochtigen vruchtbaren grond als ook periodiek zeer 
waterarmen onvruchtbaren grond. — Blad afval: Met bladerloos ge- 
zien. — B 1 o e i- en v r u c h 1 1 ij d : Bloemen verzameld in Januari, Febru- 
ari, Mei, November. Rijpe vruchten gevonden in Maart en Juni. Zeer rijk 
vruchtdragend en buitengemeen rijk bloeiend. — Gebruik: Hout 
te klein en te krom door de inlanders niet voor huishouw gebezigd. 
Schors, enz, : geen nut aan de inlandsche gidsen bekend. — Cultuur: 
Niet voor cultuur aan te bevelen. — Inlandsche namen: Bij Tjë- 
niara (Bantën) : Ki-hoè, s. — Bij Tjilatjap en Pringamba (Banjoemas) 
en bij Soerdja (Pëkalongan): Pendjalinan, j. — Bij Këdoengdjati (Sëma- 
rang), Ngarëngan (Djapara), boven Malang (Pasoeroehan), bij Poegër, 
Meded. PI. LXI. 15 
