Aceraceae. 
— 256 — 
Acer. 
op versclie doorsnede zeer bleek oranje; met waterachtig sap; zon- 
der bladgroen ; zonder reuk ; met iets bitteren en samentrekkenden 
smaak. Kroon zeer lioog-aangezet, toen: 27 vi 1891, slechts uit 
bloemen en enkele jonge bladeren bestaande (alle volwassen blade- 
ren waren kort te voren afgeworpen). Bladeren: De onderden 
boom liggende kort geleden afgevallen bladeren zijn van onderen 
grijsivit gebleven maar met zwart-geworden nerven. De ontluikende 
jonge bladeren glimmend-bleekbruinachtiggroen. Bloemen: zeer 
talrijk, wit; reukeloos. Kelk en bloembladen en helmdraden geheel 
wit. Helmknoppen lichtgeel. Eierstok lichtgroen. Stijl en stem- 
pel bleekgroenachtiggeel. Bloemsteeltjes en as der bloeiwijze fraai 
lichtgroen. — Bij plant Kds. 7249 (3 (aan rand van aluinmeer Tela- 
gabbdas) werd aangeteekend : H = 5 M. bij D = 15 cM. (hier niet 
grooter). Kroon ijl. Jonge twijgen fraai groen. Jonge blade- 
ren fraai lichtroodbruin. Volwassen bladeren boven donkergroen, 
van ouderen bijna zuiver wit, boven glimmend, onder dof. — Bij 
plant Kds. 13935 (3 (in vrijen stand) werd o. a. genoteerd: H z= 
16 M. bij D = 42 cM. Stam recht. Kroon dicht, min of meer 
eivormig, nogal laag-aangezet. — Bij inzamelingsnummer Kds. 39253 
(3: Rijpe vruchten vuil-bruin. 
Aanrn. Beschrijving naar talrijke exemplaren van Ilerb. Kns. uit alle deelen van Java. 
Door de schrijvers worden twee variëteiten onderscheiden welke door Blume als soorten 
beschouwd werden, nl. A. niveuni, Bl. gemiinum qu A. niveion \q.y. casstaefolia. Hiervan 
heeft de eerste breed-elliptische of eivormige bladeren met afgeronden voet en een sneeuw- 
witte onderzijde, de andere langwerpige bladeren met spit en voet en een blauwgrijze onder- 
zijde, Het type is in Herb, Kds. vertegenwoordigd door exemplaren van den G. Gëdé 
(Herb. Kds. 12645 p), de variëteit door exemplaren van Takoka (Herb. Kds. 7251 ^). 
Verreweg de meeste exemplaren (o. a. ook vele van den Gëdé) beboeren echter tot geen 
van beide vormen daar zij de verschillende eigenschappen op allerlei wijze vereenigen. 
Wij beschouwen dus de beide variëteiten slechts als uiterste vormen van eenzelfde, 
min of meer variëerende type, die wellicht aan den zelfden boom zullen kunnen worden 
aangetrolTen. Opmerking verdienen nog eenige exemplaren in Herb. Kds. waarvan de 
bladonderzijde (in gedroogden toestand) groen schijnt te zijn o. a. 7265 [-> van den 
Slamat, die daardoor, als ook door een begin van tandjes aan den bladrand, tot A. laevi- 
gata Wall., beginnen te naderen. Voorts moet ook 7267 ^ van Pringamba in het oog 
worden gehouden, waarvan de in levenden staat van onder bleekblauwgrijze bladeren niet 
van A. ohlongiini zijn te onderscheiden. 
De kleur der gedroogde specimina is in het algemeen, maar in het bijzonder ook bij 
deze soort, zeer afhankelijk van de wijze en den duur, waarop het herba- 
rium gedroogd werd (bijv. in de zon of boven vuur gedroogd). 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: „Acliter-Iiidië (Assam); Su- 
