0NETACËAË. 
— 350 — 
ÖnetüM. 
oksel van twee overstaande eivormige toegespitste aan den voet nap- 
vormig verbonden 2 — 4 niM. lange schutbladen komen ; samengesteld 
uit 5 — 8 door geledingen gescheiden kransen die aan den voet een 
gaafrandig, gedurende den bloei uitgespreid en gegolfd napje dragen. 
Mann. bloemen meest in 5 rijen dicht opeengedrongen in elke krans, 
met één rij van groote onvolledige vrouwelijke bloemen, die niet 
zelden tot vooze vruchten uitgroeien ; bloemdek knodsvormig, on- 
regelmatig tweekleppig openspringend, onbehaard. Vrouw, bloemen 
altijd in één rij in elke krans bestaande uit 6 — 12 bloemen, napje 
zeer kort. Vruchten ongesteeld, ellipsoïde met een kort puntje, 
20—25 mM. lang. 
Boom. Kruinhoogte tot 22 Meter bij 40 cM. stammiddellijn. 
Stam bijna altijd lijnrecht (niet-klimmend, zooals bij vele andere 
Gnetum-^ooxiQn ) ; met min of meer kransgewijs geplaatste, nogal dunne, 
primaire takken. Kroon meestal laag-aangezet, zeer smal-ei vormig 
of kogelvormig, en nogal dicht. Schors buiten grauw; zeer taai; 
zonder bladgroen; zonder melksap; zonder reuk en zonder smaak. 
Bladeren (volwassen) boven donkergroen-glimmend ; onder iets- 
glimmend-gewoon groen ; evenals de jonge bladeren zonder reuk 
en bijna zonder smaak. Jonge bladeren rooodbruin of groen-bruin. 
cT bloemen: vuilgeelachtiggroen . . . . antheren: . . . . 
$ bloemen: bleekgroen; bloemdek groen. Eierstok lichtgroen; stem- 
pel wit. Rijpe vruchten fraai donkerrood. — Bij een gecultiveerd 
± 20 M. hoog exemplaar (Kds . . . . ) had zich nabij het stam- 
ondereinde (van den lijnrechten hoofdstam) een loot ontwikkeld, die 
liaan-achtig ontwikkeld was en zich kronkelend tegen den hoofdstam 
gesteund had (en daarmede de verwantschap met hare klimmende 
verwanten nader toonde). 
Aanm. Beschrijving naar eenige bloeiende en vruchtdragende exemplaren van Herb. 
Kds. en naar gekweekt exemplaar van ’s Lands Plantentuin; litteratuur en synoniemen 
naar Karsten. De exemplaren van Oost-Java onderscheiden zich door nog dunnere en 
langer toegespitste bladeren van de typische exemplaren van West-Java, de aderen zijn 
ook schuiner geplaatst en de binnenrandrerf met spitser bochten, deze vorm komt niet 
met een der door Blume onderscheiden variëteiten overeen en is dus waarschijnlijk niet opge- 
merkt. De door Blume opgesomde variëteiten konden wij in Herb. Kds. niet onderscheiden. 
Karsten 1. c. geeft op dat de bladeren van 6r. Gnemon wat het adernet betreft tot den eersten 
en derden der door hem opgestelde bladtypen zouden behooren (zie boven blz. 347). Dit 
