et Kit . vero proxime accedit ad nostram , etsi non 
habitu, tamen notis, sed stirps hungarica floret 
fo iis gemmae floriferae jam explicatis, (nostra 
praecocius ut C. supinus) pedunculos liabet bre- 
ves, calycis labium carinale trifidum, vexilli 
limbo subtus ad unguis ortum utrinque dente in- 
structo, (nec integerrima edentula), caulem altum, 
basi crassum, in longos ramos divisum, qui flori- 
bus numerosis onusti , fere decurrantur. C. hir~ 
$utus L. est frutex humanae altitudinis et vix 
hujus generis; ad Laburnum potius spectat ob 
calycem companulatum breviorem nec tubulosum. 
Pro/. Dr . L. v . Ve st. 
Thlaspi montanum Linn., praecox Tfulfen et 
alp inum Jacq, 
Cl. Decandolle in egregio opere, systemate 
naturali, T. 2. p. 379. tres Thlaspeos species, 
T. montanum scilicet , praecox et apinum in unam 
speciem conjunxit, dubie tamen, ut ex annota- 
tione adjecta apparet: „has duas varietates cum 
„ specie Linnaeana post iterata examina conjunxi; 
,,ad hanc sententiam jam motus cx eo quod plu- 
„ rimi et gravissimi botanici saepissime eas confude- 
„runt et quod cl. , TTahlenberg ex autopsia in 
„solo natali declaraverat, se nullum inter has 
„ stirpes discrimen vidisse, ultima (T. alpinum) 
| „ tamen est forsan separanda. u Ex memoratis spe- 
eieb unicam tantum vivam observare mihi li- 
