105 
(Hist. pl. 3 . p. 289.) qui sane ad eandem pertinet. 
JBauhinus hanc habuit speciem ab Agerio , qui 
illam collegit in monte Summano, ubi egomet ipsam 
inveni. Ejusdem icon ab auctore tradita satis est 
bona, excepta corolla, et inspicitur eam differre ab 
altera, quam is retulit a Pona, sive a Veronica 
petrea sempervirenti (lib. noni. p. 289.bg. 2.), et 
quae ad Paederotam Bonarotam est referenda. 
Dein Pollinius quidem sese fefellit credendo, 
TVilldenowium , Fersoonium, et botanicos alios 
descripsisse Paederotam Bonarotam sub binis 
denominationibus diversis , idest sub nomine Pae~ 
derotae Bonarotae , et Veronicae Ponae Gouani . 
Gouanus hercle deceptus fuit existimans, suam 
Veronicam Ponae quae habitat in Pyrenaeis, 
non secus esse ac Veronicam petraeam semper- 
vir entem Ponae: sed tamen Veronica Ponae 
Gouani omnino differt a Paederota Bonarota ; 
sicuti de hoc certiorem me fecit specimen, quod 
Clariss, Decandollius comiter mihi donavit. Opti- 
mum potius foret, si botanici ad confusionem tol- 
lendam, nuncuparent Veronicam Ponae Gouani 
denominatione Veronicae Gouani . Haec postrema 
haud in Italia, sed tantum in Pyrenaeis invenitur. 
110 . 
12. Veronica arguta Schrad . 
V. spicis terminalibus, foliis oppositis lanceola- 
tis cano - pubescentibus aequaliter serratis, 
basi apiceque integris IY06. 
V, foliis oppositis lanceolatis aculis simpliciter 
