170 
ticulatis, caulinis ovato - lanceolatis non linearibus, 
basi auriculatis n n exappendiculalis , et siliculis 
plerumque pleiospermis ; et Hutchinsiae rotundi- 
foliae, a qua recedit foliis caulinis acute non ob- 
tuse auriculatis. petalis quadrante longioribus, an- 
gustius spatulatis, siliculis 4 — 6, non 2 — 4 sper- 
mis, pedicello longioribus non pedieellum aequan- 
tibus aut eodein brevioribus, denique statione et 
habitatione. Nondum enim, quod sciam, in au- 
strali granitico Valesiae jugo, Italiae finitimo, lecta 
est II. rotundifolia , quamvis in proximo et pa- 
rallelo septentrionali, ditionis Bernensis et Vau- 
densis contermino, eoque calcareo jugo frequen- 
tissima sit; nec in simili humo crescere nobis visa 
est, sed potius in glareosis et lapidosis sedem sibi 
delegisse, in qua statione radicos et caules agit 
saepe longissimos, quos in H. corymbosa non ita 
productos animadvertimus. 
Magna etiam similitudo hanc inter et Tlilas- 
pios species nonnullas e P ter otr opiorum sectione 
intercedit. Specie certo differt Thlaspi monta- 
num iisdem locis (in summis alpibus vallis D. Ni- 
colai) crescens, floribus albis, petalis latioribus, 
ovario elliptico non oblongo, in siccis specimini- 
bus pellucido non opaco, siliculis racemosis, ma- 
gis compressis, apice non ita attenuatis, imo et ex- 
cise emarginatis, versus apicem obsolete alatis; cae- 
tera autem, non omissa foliorum nervatione et 
venarum dispositione, ad amussim quadrant, ut 
i 
