§. XXVII. 
Ufus Sago tandem funt dicendi , eorum quoldam ex- 
perientia uberrime probavit, alios prudens ratiocinium 
evincit, plures adhuc judiciofe inftituta detegent tenta- 
mina. Omnes quos fupra citavi Audores in eo conveni- 
unt, quod Indi Sago alimenti vice utantur, nec quid ob- 
IJat, cur de hac ejus qualitate dubitemus; fubftantias 
enim farinaceas hominibus nutriendis elTe aptiflimas, lo- 
quuntur non folum grana cerealia, radices, legumina ab 
antiquiffimis temporibus ad cibum recepta , fed noftro 
aevo quoque ex granis Mays, Oryzae, radicibus Solani 
Tuberofi, Ari, Filicis &c. parati , & deficiente annona 
cum fucceffu comefti panes; male igitur denegaremus 
SagOy quod omni competere farinae videmus. Cum autem 
varia farina varium largiatur alimentum , hinc Medici 
omnino eft inquirere, num probum fit illud, quod Sago 
hominibus largitur, nutrimentum ; fed hoc nutrimentum 
debile & paucum robuftis non fufficiens eflTe , exinde 
colligo, quod totum in aqua folvatur C§- XXIV.), id 
quod circa nullum granorum cerealium obfervatur, quip- 
pe quae femper aliquid tenacis in aqua non folvendum 
continent, fed vel folius panis groflioris Weftphalenfium 
exemplo fit evidens, farinas, quo magis funt vifeidae, eo 
copiofius & magis firmum exhibere nutrimentum ; eum 
igitur Sago prae reliquis farinis minus fit vifeida , hinc 
concludo, inde quoque alimentum parcius & debilius 
corpus humanum fubire. Id ipfum quoque Rumphiana 
probatur experientia W , qui ex nimio Sago ufu tumi- 
dum reddi corpus , leucophlegmatiam & hydropem fur- 
gere vidit. 
(«) /. G. 
S.XXVIII. 
