6 
DISSERTATIO INAVGVRALIS 
II. Piper igitur nobis wta/wr aroma, fpecie 
baccae nigrae, parvae, rotundae et quodammodo 
rugofee, faporis acris, fervidi, peculiaris, ut et odo- 
ris lingularis , ex certis plantis Indiae orientalis pro- 
veniens, variis iisdemque quamplurimis ufibus, tam 
in re domeftica, quam medica, deftinatum. 
'lll. Piper albim vevo eO. aroma fimiliter fphaericum 
inftar baccae, aut grani rotundi, non rugofum, fed 
laeve et albicans, lap oris et odoris fere eiusdem, ut 
nigrum. De reliquis infra dicemus. Antequam ve- 
ro ulterius inhiftoria piperis proponendajprogrediar, 
■de nomine eius quaedam prius dicenda erunt. Nomen 
piperis grae eae videtur elTe originis atque hac lingua 
' , forte a 'ntitren digerere , quia digeftionem iu- 
vat, ita didlum , ficuti ex antiquillimis Medicis Grae- 
cis Hippocrate, THEOPHRASTO, DIOSCORI- 
DE, GALENO, aliisque conftat, qui hoc Homine ufl 
•funt, quod latini deinde ut ex scriboni o, celso, 
PLINIO aliisque parer , in piper mutarunt. Germa- 
ni vero inferiores et Belgae, imo et AngU, abieda 
folum ultima littera, graecum nomen retinuerunt, 
hocque aroma Peper vocarunt; quamvis haud a ve- 
ro alienum videatur, ficut ipfe galenvs fufpica- 
tur, a) nomen hoc, quia Graeci piper ex India per 
xPerfas acceperunt , Graecos etiam nomen , quod a- 
pud Perfas vel Indos habuit, retinuifle vel falrem ali- 
qua mutatione aut transpofitione litterarum in^eOTf^ 
a) in;exegefi iA flipf aer otis Xoanm ilipra dtatmn. 
