Planchonia. 
— 25 — 
Lecythioaceae. 
gewoon- of bleekgroen, boven en onder glimmend, zonder renk of 
smaak. Kort vóór het afvallen zijn de bladeren prachtig bloedrood 
of oranjerood gekleurd. Bloemen bleek groenachtig geelofproza- 
achtig wit. Bloembladen lichtgroen, meeldraden van boven wit, 
van onderen karmijnrood. Vruchten. 
Aanm. Beschrijving naar talrijke specimina Herb. Kds. en levend exemplaar 
in II. Bog., in nov. bloeiend. De exemplaren van Noesakambangan waarmede de boom 
van H. Bog. overeenkomt onderscheiden zich door de zeer stompe tanden van den blad- 
rand, hier naar het schijnt altijd zonder nerfpuntje. Andere van de res. Sëmarang 
door de dunnere meer elliptische bladeren met zeer breed-geranden en korten steel. 
Slechts bij een exemplaar, een jong individu (uit Banten Kds. 5453 |3) springt de afloo- 
pende bladvoet bijna vleugelvormig uit, hetgeen een kenmerk van P. timoriensis Bl. 
zijn zoude. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: Verspreiding door onzekere 
synonymie nog niet zeker te bepalen. Op Java: Van Z. W. Bantën 
tot in de afd. Banjoewangi beneden 1000 M. zeehoogte, vooral beneden 
500 M. ; o. a. op de volgende plaatsen. In Z. W. Bantën bij Tjémara 
op 200 M In de Zuid-Preanger bij Palaboehanratoe en Sanggrawa op 
200 M. en 400 M. In Tëgal bij Margasari op 70 M. In Banjoemas bij 
Pringdmbd op 900 M. Op Noesakambangan op 10 M. In Sëmarang bij 
Karangasëm, Kèdoengdjati, enz. op 150 M en 250 M. In Bësoeki bij 
Simpolan op 800 M. en bij R&glldjampi op 50 M. In de djatibosschen, 
vooral in meer hooggelegen streken, bijv. op 300 M. en 400 M. echter 
daarin ook geringer hoogte voorkomende Ook bij Tjampèa in de afd. 
Buitenzorg op 200 M.— Voorkomen: Verstrooid groeiende. — Stand- 
plaats: Bij voorkeur constant nogal vochtige vruchtbare standplaatsen 
in dichte, altijdgroene oerwouden, maar ook in loofverliezende bosschen. 
In de Djatiwouden evenwel alleen op vochtige plekken, bij bronnen, enz. 
Op kalkrotsen alleen in het vochtige klimaat van de afd. Buitenzorg. — 
Bladafval: Loofverliezend of althans soms zeer korten tijd bijna 
geheel kaal wordende.— Bloeitij d: In Aug. bloemen en vruchten ver- 
zameld. — Gebruik. Hout in de afd. Banjoewangi en bij Tjilatjap 
voor huishouw hooggeschat, is in kolossale afmetingen te krijgen. Schors , 
enz. Geen nut bekend.— Cultuur : Nog niet in cultuur gezien. Aan 
plant in djatiboschstreken op plaatsen, waar het voor djati te vochtig is 
(maar niet waar stilstaand water is) aantebevelen om het duurzame hout. 
Ook voor schaduwboom langs groote wegen wellicht geschikt.— Inland- 
sche naam: Poetat , s. j. bij Tjëmara ( Bantën ï, Palaboehanratoe en 
Sangrawa (Preanger\ Pring§mb& en Tjilatjap (Banjoemas). — Op laatst- 
genoemde plaats van de Barringtonia spicata Bl. die ook Poetat , j. heet 
onderscheiden als Poetat-rèsèJc , j. en bij Margasari in Tëgal als Poetat 
Mbo, j. (hoogjavaansch z= Poetat-maisd^ j). — In afd. Banjoewangi constant 
Poetat , j. geheeten en bij Simpolan (Bësoeki) Boetat, md.— In bijna ge- 
heel Midden- Ja va o. a. bij Karangasëm en Këdoengdjati (Sëmarang) en 
bij Soebah (Pëkalongan) constant Penggoeng , j. geheeten. — Habitus: Vol- 
wassen in het oogvallend door den zuilvormigen soms 30 M. hoog on- 
Meded. PI. XL. 2a 
