Myrtaceae. 
- 56 - 
Eugenia. 
meer kruisgewijze geplaatste, schuin opwaarts gerichte takken. 
Kroon meestal dicht, donkergroen, veelal breed ei vormig en bijna 
altijd hol d. w. z. de oudere takken dragen geen bladeren en deze 
zitten alle aan de peripherie van de loofkroon aan de uiteinden 
der twijgen Schors buiten donkergrauw. Bladeren onder 
bleekgroen, boven donkergroen. Bloemen prachtig purper-violet 
zeer talrijk en vooral aan de ontbladerde deelen der dikkere takken. 
Vruchten buiten fraai donkerrood of bleekgeel met purperrood 
gestreept. Midden-vruchtwand wit, sappig, met aromatischen reuk. 
Zaad buiten bruin. 
Aanm. Beschrijving naar gekweekte exemplaren onder anderen V. A, 98 en V, A. 105 
de eerste met zeer breede bladeren. 
Miquel onderscheidt een een vijftal variëteiten, die door ons niet nader onderzocht zijn. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java : „Inheemsch op een der eilan- 
der van den Maleischen Archipel” [Miquel] op Java : niet inheemsch; 
alleen gecultiveerd. Als zoodanig in de meeste dorpen, zelfs ook tot 1200 
M. zeehoogte en zoowel in Oost- Java als in Midden en West-Java. — 
B 1 o e i t ij d : Bij Palaboehanratoe in April 1899 algemeen in vollen bloei en 
bij Buitenzorg toen algemeen met bloemknoppen. Schijnt minstens tweemaal 
’sjaars en steeds zeer rijk te bloeien en rijk vrucht te dragen. Gebruik. 
Hout niet gebezigd. Schors , enz. De vruchten rijp, rauw gegeten ; door 
inlanders en europeanen evenzeer gezocht en op de pasars te koop. De 
vruchtgrootte en geur varieert bij verschillende boomen zeer. — Cultuur: 
Algemeen gecultiveerd; zeer aantebevelen. — Inlandsche namen: 
Djamboe-bol , ml. s of Djamboe-pertokal s. bij Buitenzorg een vaste naam. — 
Djamboe-tërsdnd , j. of Djamboe-dersand , j constant in geheel Midden- en 
Oost Java.— Al deze namen uitsluitend voor deze species gebezigd en 
ook elders op Java geldig. — Habitus: Reeds in blad zeer kenbaar, 
aangezien in de javaansche dorpsboschjes geen andere boomsoorten zulke 
bladeren [zie boven] heeft. In bloei trekt de boom zeer de aandacht, omdat 
dan de grond onder den boom door de afgevallen meeldraden als het 
ware donkerviolet gekleurd is en doordat de kale dikke takken, die dicht 
met de violette of purper violette bloemen bedekt zijn, scherp afsteken tegen 
het donkere groen van den loofkroon. 
Eugenia malaccensis Linn. Arbor mediocris. Bamuli ultimi tereti- 
compressi. Folia majuscula breviter petiolata elliptica vel elliptico-oblonga 
apice obiusa vel subacuta basi attenuato-acuta coriacea nitida , utrinqne 
sparse pellucido-punctata nervis primariis erecto-arcuatis subtus prominen- 
tibus HH 10 utrinque , intra marginem nnitis , interdum aren duplici laxe 
reticulata ; 220 j 90 — 300 / 160 mM. longa , petiolus crjssus saepe corticatus 
supra sulcatus 10 mM. longlis. Bacemi laterales dense brevissimi vel 
breves [rhacJii niincÖ — 12 mM. longa tetragona\ breviter pedunculati. Flores 
