Eügenia. 
— 57 
Myrtaceae. 
3 — 7 magni sessües (diam 50 — 60 mM. Calyx turbinatus basij attenuatus 
tubus (cum parte Umboidea cupulari) 20 mM. longus, + costulatus. Lobi 
inaequales rotundati margine membranacei , 6 — 10 mM. alti. Petala spathulata 
concava 17 mM. longa. Discus staminalis margine interno tetvagono plano 
vix prominente. Stamina crassa 30 mM. longa , antherae minutae. Fructus 
subglobosus vel depresso-turbinatus cahjcis lobis incurvis coronatus. 
Fructus pomiformis umbilicatus , calycis lobis haud incrassatis coronatus. 
3. Eugenia densiflora Duthie F. B. I. n, 473; — Jambosa 
densiflora Dc. Prod. m 287; Miq. Fl. I. B. p. 416; Anal. Ind. i p. 
17; Bl. Mus. 94; Korth. ned. Kr. Arch. i. 200; — Myrtus demi - 
flora Bl. Bijdr. 1087 ; — (E. corymbosa Roxb. Fl. Ind. n 497 f 
Wight. Ic. t. 627?); — Caryophyllus adenolepis Miq. 1. c. 466. 
Twijgen rond met roodbruine schilferige schors. Bladeren 
gesteeld, zeer veranderlek in vorm en grootte, meest langwerpig of 
elliptisch-langwerpig stomp of toegespitst met stompen of spitsen 
voet, leerachtig , netvormig- geaderd met nogal uitspringende zijnerven, 
die in een dubbele soms onduidelijke randader uitloopen, 100—325 
mM. lang bladsteel 10- 20 mM. Bloemtuilen terminaal of zelden 
axillair sterk -vertakt veelbloemig , ineengedrongen , zeldzamer uitge- 
spreid; eindtakken der bloeiwijze 3-bloemig; hoofdjes en takken in 
geledingen verdeeld. Bloemen zeer varieerend in grootte meest 
kortgesfceeld, de eindbloemen soms zittend. Kelk obconisch met 
versmalden voet, slippen ongelijk. Schijf scherp-vierkant , met uit- 
springende binnenrand. Besvrucht bol vormig vaak gestreept meest 
éénzadig onder de groote opstaande kelkslippen eenigszins ingesnoeid 
en met de kleine vierkante schijf gekroond. 
Meestal een lage boom met 10 — 15 M. kruinhoogte bij 25 — 30 
cM. stamdiameter, soms tot 20 M. kruinhoogte bij 45 cM. stam- 
diameter. Stam meestal krom en lang, ordeloos vertakt. Kroon 
meestal zeer dicht, onregelmatig en laag aangezet. Schors buiten 
grauw, na het afschilferen soms pleksgewijze min of meer koper- 
kleurig, maar nooit geheel koperkleurig. B 1 a d e r e u boven donker- 
groen, onder gewoon groen, geheel dof of nagenoeg dof. Jonge 
bladeren tot op de normale bladgrootte nog fraai bleek donkerrose 
boven en bleekrose beneden of bleek bruinachtiggroen, met iets 
zuren en aromatischen smaak en reuk. Bloemen in talrijke 
Meded. PI. XL. 
4a 
