Myrtaceae. 
— 58 — 
ÉUGENIA. 
staande terminale witte tuilen, op den omtrek van de loofkroon. 
Kelkbuis buiten fraai karmijnrood. Kelkslippen en bloembladen 
wit met rosetint. Helmdraden aan den voet karmijnrood, boven 
witachtig geel. Discus witachtig geel, soms? rosé. Bloembladen 
wit, zeer kort na het openen van den bloemknop afvallend. Vruchten 
jong zeer bleekgroen; rijp vuil purper en groen of vuil donker 
violet en groen met bleekgroene kelkslippen met eenigszins bitteren 
smaak en zeer weinig sappig vrucht vleesch. 
Aanm. Beschrijving’ naar zeer talrijke exemplaren van Herb. Kds. Wij onderschei- 
den bij deze polymorphe soort geene variëteiten; daar de verschillende vormen meestal 
door overgangen verbonden zijn. Naar het blad zou mon wellicht twee hoofdvormen 
kunnen onderscheiden; een met zeer elliptische en een met meer langgestrekte bladeren. 
Bij de laatste zijn tevens in het algemeen de bloemen grooter de bloeiwijze is meer 
typisch rijkbloemig en gedrongen en de vruchtkelkslippen groot. Deze vorm vooral 
in Midden- Java algemeen maar ook enkele exemplaren uit Pangen tj ongan West Java. 
Ge o gr. verspeiding: Buiten Java: „Malakka Singapore” (Düthie). 
„Sumatra” (Miquel) op Java : Geheel Java beneden 1500 M. zeehoogte 
in West-Java (o. a. Banten) als in Midden-Java (Semarang, Pëkalongan, 
enz.) en in Oost-Java (o. a. Banjoewangi) verzameld. Bij Tjëmara in 
Bantën op 200 M. Bij Dèpok en Bebódjong nabij Buitenzorg op 150 
M. en 700 M. In de Preanger bij Palaboehanratoe op 50 M., bij Takoka 
op 1200 M., bij Pangentjongan en Tjibódas [G. Gëde] op 1350 M. en 
1400 M. In Pekalongan bij Soebah op 50 M. In Tëgal bij Margasari 
op 50 M. en boven Soerdja op 800 M. In Banjoemas bij PringRmba 
op 1000 M. en bij Tjilatjap op Noesakambangan op 25 M. in Së- 
marang en Soerakarta bij Këdoengdjati, Tëlawa, Karangasëm enz. op 100 
M. en 200 M. In Madioen bij P&n&r&gtl op 150 M. In Këdiri bij Pare 
op 200 M. In Zuid-Pasoeroehan op 300 M. In Besoeki bij Simpölan op 
8(J0 M., bij Pantjoer op 1000 M. en bij Poegër op 5. M. en bij Raga- 
djampi (Banjoewangi) op 40 M. — Voorkomen: Met gezellig, maar 
vooral in de djatiwouden in tal van individuen voorkomende. — Stand- 
plaats: Bij voorkeur in periodiek nogal droge streken, maa2 daar 
toch alleen in de ravijnen en beekoevers. Ook in constant zeer 
vochtige streken op vruchtbaren grond, en ook in jonge secundaire bos- 
schen ; vooral beneden 600 M. maar ook op grooter hoogte (zie hierboven). — 
Bloeitijd: Het geheele jaar door bloemen en vruchten gevonden, al- 
thans bij verschillende boomindividuen ; vooral in einde oostmoesson. 
Zeer rijk bloeiend en rijk vruchtdragend.— Gebruik. Hout alleen 
voor brandhout gebezigd. Schors enz. Be rijpe vruchten rijp rauw soms 
door inlanders gegeten, maar slechts weinig gezocht om den eenigszins 
bitteren smaak en het weinig sappige, slechts dunne vruchtvleesch. — 
Cultuur: weinig aantebe velen, tenzij in blijvende reboisaties van kale 
berghellingen om den dichten altijdgroenen loofkroon. — Inlandsche 
namen: In W. Java op voornoemde plaatsen nu eens Pètag , s. dan 
weêr Köpö , s. en dan soms met toevoegingen als Kbpb-lalaj s. Kbpb-ba- 
