Eugenia. 
— 67 — 
Myrtaceae. 
Aanmerking. Beschrijving naar talrijke exemplaren van Herb. Kds. vooral uit Midden- 
Java; in gedroogden staat dikwijls moeilijk van de vorige soort te onderscheiden, vooral 
de breedbladige vormen uit Oost-Java; levend daarvan gemakkelijk door de meer blauw- 
achtige tint der bladeren en het gemis van de kaneelreuk te onderkennen. 
G e o g r. verspeiding: Buiten Java : onzeker. Op Java : W est- 
Midden- en Oost-Java beneden 300 M., vooral beneden 300 M. en vooral 
in Midden- en Oost-Java. Bij Kedoengdjati, Karangasem, enz. in Sema- 
rang op 100 M. en 200 M. zeehoogte. In Tegal bij Margasari op 50 M. 
In Zuid-Preanger bij Palaboehanratoe op 50 M. en aan den Zandbaai 
aan het strand. In Bësoeki bij Poeger en Ragadjampi [Banjoewangi] 
op OM., 10 M en 50 M. zeehoogte. — Voorkomen: Meestal verstrooid 
groeiend, echter in de djatiwouden min of meer gezellig groeiende en 
smalle strooken vormende langs beekoevers — Standplaats: Bij 
voorkeur op periodiek nogal drogen gronden in ijl oerwoud. Veel in 
de djatiwouden. Ook op ziltigen grond en bij uitzondering vlak bij de 
kust. Op deze laatste groeiplaats vindt men echter aan de Zuidkust 
meer een andere Eugenia namelijk Eugenia formosa , door zeer groote 
half stengelomvattende bladeren gekenmerkt. — Bloeitijd Bloemen in 
Oost-moesson en vruchten in West-moesson. — In Hort. Bogor. [cult] ook 
bloemen in April. — Gebruik: Hout alleen voor brandhout benut. 
Vruchten rijp rauw soms door inlanders genuttigd, maar onsmakelijk.-- 
Cultuur: Nog niet in cultuur buiten H. Bogor ; alsnog niet aan te 
bevelen. — Inlandsche namen: Bij Kedoengdjati, Karangasem, enz. 
Djembloek , j. of Djëmbloek-krikil , j. of veelal ook Klampok , j. Bij Pala- 
boehan Kbpb , s. en bij Balekambang Kbpb-laut , s. [Strand-kopo]. — Bij Poe- 
gër en [Zandbaai] Ragadjampi Klampok , j. of Klampok-watoe , j. — De 
naam Klampok , j. vooral ook voor Eugenia densi flora gebezigd [zie 
hieronder]. — Bij Kedoengdjati de laatste soort meest Klampok , j. en 
Eugenia subglauca meestal Djembloek , j. genoemd. — Habitus: Weinig 
in het oogvallend, tenzij in oostmoesson in de bladerlooze djatibosschen, 
dan trekken de groene kronen dezer krom groeiende boomsoort de aan- 
dacht. Door de plaatsing der bloei wij zen, zijdelings aan de kale tak- 
gedeelten dadelijk te onderscheiden van de op dezelfde groeiplaats 
ook veel voorkomende Eugenia densiflora van Midden-Java, waarbij de 
bloei wij zen alleen eindelingsch staan. 
Eugenia subglauca n. sp. Arbor 15 M. alta trunco curvato 1/2 M. 
diam. Folia breviter petiolata lanceolata vel ellipiico-lanceolata utrinque 
attenuata , vel ovato-lanceolata apice longe attenuata vel obtusa , ba si rotun- 
data vel obtusa rarius sübeordata in vivo subglauca siccando griseo-vires- 
centia nervis vulgo arcu singulo tenui junctis, 140; 40 — 200 j 50 mM. longa, 
pet. 4-5 mM. Inflorescentia ut in E. javanica nunc laxe paniculata nunc 
brevissima , pauciflora. Flor es vulgo minores calycis basi (imprimis in spe- 
ciminibus e Java orientali) vulgo longe attenuata. Fructus globosus 2 — 7 
(vulgo 3—5 — ) sper mus, calycis lobis primo patentibus demum erectis et 
incurvis basi vix carnosis. Specimina numerosa e Java orientali foliis 
