Eugenia. 
— 90 — 
MyrtaCeae. 
Niet gezellig groeiend, maar o. a. op den Wilis en in vele djatibosschen 
in vrij groot aantal individuen voorkomende. — Standplaats: Bij voor- 
keur op periodiek nogal droge gronden; zoowel in altijdgroene als in 
loof verliezende oerwouden. Veel in de djatiwouden van Semarang In 
West-Java minder dan in Midden- en Oost-Java. — Bloeitijd: Bloemen 
in Juli (Balekambang), vruchten in Dec. (bij Pangentjongan). Bij Bui- 
tenzorg (geplante boom) bloemen in October en vrucht in Januari. Bij 
Kedoengdjati algemeen bloeiend in Oct. en Nov. en op desa Wilis in 
1892 bijna alle individuen dezer species of in vollen bloei of in begin 
van vruchtzetting. Alle zeer rijk bloeiend. Bij Poegër (Oost-Java) in 
November bloemen verzameld. — Gebruik. Hout zelden benut. De 
jonge bladeren worden op gelijke wijze in de indische keuken ge- 
bezigd als in Europa de laurierbladeren om namelijk de spijzen 
geurig te maken. Vooral de gecultiveerde vorm hiervoor gebezigd. — 
Voor dit laatste doel algemeen op Java in cultuur. In de meeste 
groote dorpen beneden 1000 M. zeehoogte vindt men geplante v Salam ” 
boomen. Ook met het oog op blijvende reboisatie van kale berghel- 
lingen met het oog op irrigatie verdient deze boomsoort vooral in Mid- 
den-Java zeer de aandacht om den fraaien dichten altijdgroenen kroon 
en den nog krachtigen groei op humusarme, vrij dorre en steenachtige 
gronden. — lnlandsche namen: Salam , ml. s. j. is de vaste uitsluitend 
aan deze species gegeven naam in bijna geheel Java. Als min of meer 
locale namen verdienen nog vermelding: Manting , j. op genoemde plaat- 
sen in de res. Bësoeki. — Bij Buitenzorg onderscheidt men een witten 
en een zwarten-Salam, Salam-poetih , ml. en Salom-itam , ml. genoemd, 
het verschil tusschen beide schijnt slechts zeer gering en voor een deel 
in de bladkleur en bladsmaak gelegen te zijn. Bij Kedoengdjati heet 
men de geplante boomen soms alleen Salam , j. tegenover Salanuwatoe , 
j of Steen-Salam voor den wilgroeienden boom; echter de laatste ook 
veelal alleen Salam j. geheeten. — Habitus: In blad de volwassen 
boomen opvallende door de fraaie breede dichte kroon en in bloei da- 
delijk de aandacht trekkende (zie boven onder bloemen). — Geen an- 
dere Eugenia van Java heeft zulke aangenaam smakende jonge bladeren 
als deze soort.— En geen andere heeft, zooals deze, soms gekartelde bla- 
deren. In den regel zijn deze echter als alle Eugenia' s gaafrandig. 
Eugenia polyantha Wight. Arbor 25 M. alta trunco I 1 / 3 M. 
diam. Uamuli teretes cortice ferrugineo ultimi saepe compressi albescentes. 
Folia petiolata elliptica vel oblonga , rarius obovata vel lanceolata , obtuse 
brevi-acuminata vel apiculata , basi cuneata vel attenuata 120j45—38 — 
135160— 50135 mM. longa , tenuiter coriacea in sicco vulgo supra fusca 
subtus rufidula nervis lateralibiis subtus prominulis tenuibus distantibus 
erecto-patulis intra marginem obsolete arcuato-conjunctis , utrinque + 6 — 
10 , laxe reticulato-venosa. Petioli 6—12 mM . longi in sicco nigrescentes. 
Paniculae pyramidales in axïllis ( vulgo defoliatis) solitariae vel fascicu- 
latae pedunculatae , laxe brachiato-ramosae 30 — 80 mM. longae. Flores 
in apice ramtdorum saepe trichotomorum sub g lomer at a e, (ramulis 
ultimis brevibus confertis vulgo trifloris) snbsessiles y basi bracteolis 
