Eugenia. 
— 108 — 
Myrtaceae. 
afgeplukt; die liooger hangen met behulp van kromme stokken. Deze 
verrichting vereischt, dat men behoedzaam zij om de boomen niet te 
beschadigen, dewijl het bewezen is, dat ze daardoor gedurende eenigejaren 
weigeren vrucht voort te brengen. Vervolgens laat men de nagelen 
eenige dagen uitgespreid op horden liggen, waar zij berookt worden 
door een zacht houtvuur; daarna worden zij in de zon gedroogd. Wat 
overigens de geurige eigenschap van het product betreft, geen elders 
gekweekte soort kan met die der Molukken wedijveren.” 
„De kruidnagel, d. i. de gedroogde, nog ongeopende bloesem van het 
hier boven beschreven gewas, had met de peper, muskaatnoten, foelie 
en kaneel een te gewichtigen invloed op den loop der wereldgebeurte- 
nissen, om althans niet enkele bijzonderheden van zijn geschiedenis aan 
te halen, zelfs in een werk uitsluitend gewijd aan het nut der gewassen, 
doch ongelukkig weet men niet eens, wat er toe geleid heeft, om dit 
zonderling product, hetwelk in zijn eigen land als iets onbruikbaars 
werd geacht, tot een handelsartikel te verheffen, hetwelk door de ont- 
zettende winsten, die het afwierp, eerst aan de Portugeezen, daarna aan 
de Hollanders de begeerte inboezemde en den moed gaf, de gevaren te 
trotseeren van een reisweg naar Indië te zoeken rondom de Kaap de 
Goede Hoop. — Onder de geurige voortbrengselen van het Oosten, in de 
Heilige schrift vermeld, komen de kruidnagelen niet voor. In China 
waren zij 226 jaar voor onze jaartelling in gebruik en bleven het tot 
in 220 na Chr. om den adem der hovelingen geurig te maken. In 
Europa worden zij het eerst genoemd tusschen het jaar 176 en 180 
waarna men ze voor het eerst weder heeft aangetroffen in documenten 
van de jaren 314 — 355. In de zesde eeuw zijn zij vermeld als een voort- 
brengsel, dat uit China naar Ceylon en vandaar met zijden stoffen, 
Agel of Adelaarshout enz enz naar verwijderde oorden werd verzonden. 
Zoo ook worden zij om de drie of vier eeuwen nog een paar malen 
genoemd in Italië, Frankrijk en Spanje, totdat zij eindelijk in de 13de 
eeuw op de handelstarieven van die en andere Europeesche Staten figu- 
reeren als een gewoon handelsartikel.” 
„Van het land hunner afkomst schijnt de eerste benaderde aanwijzing 
gegeven te zijn door den Arabischen schrijver Ibn. Khurdadbah in 869 — 
885, die ze met klappernoten, suiker en sandelhout noemt als voortbreng- 
selen van Java. Zoo deze daarin al niet geheel juist was, Marco Polo, 
die vier eeuwen later Java bezocht, verbeterde het hem niet.” 
„Nicolo Conti een Venetiaansch koopman, die in het midden van de 
15de eeuw den Indischen Archipel bereikte, vernam, dat nagelen naar 
Java werden gebracht van Banda, hetwelk vijftien dagen zeilens verder 
om de Oost gelegen was ” 
„Eindelijk, in 1512, kwamen de Portugeezen en maakten zich meester 
van den nagelhandel, die sedert de vroegste tijden het monopolie was 
geweest van de regeerende Sultans en Radja’s, en behielden dien tot in 
1605, — „een tijdvak”, zegt Crawfurd, „van roof, geweld en bijgeloof.” 
„Het voornaamste verbruik van nagelen is als geurgevend en smaak- 
prikkelend middel in de bereiding van voedsel. Als geneesmiddel zijn 
zij van weinig belang, ofschoon zij geurig, verwarmend, opwekkend, als 
adjuvans van andere tonica nuttig kunnen zijn. De vluchtige olie, welke 
somtijds verlichting in kiespijn aanbrengt, is een veel gebruikt bestand- 
deel van pillendeeg.” 
l n Nagel Olie— de oleum Caryophylli der apotheken. Deze wordt door 
