Myrtaceae. 
- 114 — 
Eugenia. 
Ge o gr. verspreiding: enz. als de vorige soort. Zie de Aanm. hier 
voren. 
Eugenia virens Miq. „ Ramuli et folia fere praecedentis, folia interdum 
latiora. Pedunculi axïllares et terminales petiolo paullum longiores cras- 
siusculi , cymoso-pauciflori. Flores pedicellati. Calycis tubus teres , superne 
constrictus. Petala calycis lobis triplo longiora subrotunda viridula .” 
(Blume): 
38. Eugenia lineata Duthie in Hook F. B. I. n 487 ; — Jambosa 
lineata Dc. prod. m 287. Miq! 1, c. 429 ; Bl. Bijdr. 1087 (Myrtus); 
Mus. 116 ( Clavimyrtus ); — Jambosa rubricaulis Miq. 1 c. 432 (an 
Duthie L c?) — Jambosa cerasiformis Hassk. 
Twijgen bijna rolrond. Bladeren dun-gesteeld, elliptisch 
of langwerpig-lancetvormig nogal lang-stomp-toegespitst, met spitsen 
afloopenden voet, dun-leerachtig duidelijk gestreept-geaderd , zonder 
afwisselend steviger nerven, 50—85, zeldzamer tot 125 mM. lang 
bij 20 — 50. Bloempluimen meest terminaal , bol-tuilvormig 
sterk-vertakt met dikwijls bundelvormige zijtakken en takjes ; laatste 
takken kort, 3-bloemig. Bloemknoppen knodsvormig-verlengd 
meest-zittend + 8 mM. lang. Kelkbuis verlengd-obconisch met 4 
uitstaande concave ronde slippen. Bloembladen 4, veel grooter dan 
de kelkslippen, in bloei teruggeslagen. Meeldraden evenlang tot twee 
maal zoo lang als de kelkbuis. Vruchten in eindstandige tui- 
len, ellipsoide van boven plotseling vernauwd in de opstaande blij- 
vende kelkzoom, met ingebogen slippen 10 — 12 mM. lang. Yrucht- 
vleesch zeer dun (1| mM.). Een of twee zaden met gladde zaad- 
lobben en ingesloten worteltje, zeer dunne korstige zaadhuid. 
Hooge? boom. Stam niet zelden met steltwortels. Bladeren 
boven donkergroen, onder lichtgroen of bleekgroen, boven en onder 
iets glimmend. Jonge bladeren bleekroza. Bloemen wit, zeer 
talrijk, sterk niet welriekend. Kelk bleekgroen. Bloembladen 
groenwit. Helmdraden wit. Helmknoppen grijsbruin. Stijl vuil 
geelwit. 
Aanm. Beschrijving naar verschillende bloeiende en vruchtdragende exemplaren van 
Herb. Kds., talxijke authenthieken en een exemplaar van Ridley uit Singapore. Typische 
soort, die slechts in de grootte der bladeren en de dichtheid der tuilen eenigszins af- 
wisselt. Bloemen en vrucht zijn volkomen Jambosa-achtig, zoodat het niet duidelijk is om 
welke reden Duthie deze soort bij de Syzygium heeft gebracht. Om welke reden Miqüel 
