Myrtaceae. 
116 — 
Eugenia. 
coronata Hh 12 niM. longa , in sicco striatula ; pericarpium tenuissimum 
(fere 0.5 niM.) subsiccum; semina 1 — 2 leste (cum endocarpio ) tener rime 
crustacea ; cotyledones laeves , radicula minuta inclusa . 
39. Eugenia intermedia K. et V. n. sp. 
Boom. Twijgen grijs of roodgrijs; nagenoeg rond. Bladeren 
gesteeld langwerpig-lancetvormig of ei-lancetvormig lang-stomp-toe- 
gespitst, leerachtig, met talrijke groote somtijds bedekte , doorschij- 
nende stippels , vooral aan de onderzijde , daar tevens donker -gestippeld, 
aan beide zijden fijn schuin-gestreept- en netvormig geaderd (minder 
dicht en fijn dan E . lineata ), 65 — 100 mM. lang ; bladsteel met den 
ver afloopenden bladvoet 8 — 12 mM. Bloemtuilen uit de oksels 
der bovenste bladeren en aan de toppen, gesteeld, meest korter dan 
de bladeren. Bloemen in triaden en kluwens. Kelk verlengd- 
obconisch 6 mM. lang, stomp- breed- 5-tandig (zelden onregelmatig 
4 — 6-tandig. Bloembladen vijf tot zeven, de buitenste vrij, afval- 
lend. Meeldraden veel langer dan de kelkbuis (tot 18 mM. lang); 
stijl zeer lang (16 mM); eierstok 2-hokkig. Vrucht rijp onbekend. 
Aanm. Beschrijving naar één bloemdragend exemplaar van Herb. Kds. (27873 j3), 
in de vegetatieve deelen veel gelijkend op een exemplaar van Keinwardt in Herb. L B. 
van Myrtus cerasiformis Bl. De beschrijving der bloemen van deze soort bij Blume 
(4-spletige kelk, half bol vormige eierstok) wijkt echter geheel af. Een niet authenthiek 
exemplaar in Herb. L. B. van .ƒ. cerasiformis schijnt ons niet van E. lineata te ver- 
schillen. Ook onze soort is zeker zeer aan laatstgenoemde verwant, doch duidelijk ver- 
schillend door de 5 korte breede kelktanden. Door den habitus en ook door de bloem 
nadert deze soort tot E. laxiflora en daaraan verwante soorten ; om deze reden hebben 
wij haar E. intermedia genoemd. De ontdekking der vrucht en van meerdere exem- 
plaren zal moeten uitmaken of wij hier niet met een variëteit of wellicht met een hy- 
bride te doen hebben. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java : onzeker. Op Java : Op den 
Telemdjd op 1000 M. in res. Semarang. — Niet onwaarschijnlijk is dit 
specimen identiek met Eugenia lineata Düthie (zie hierboven). — Inl. 
naam, enz. onbekend. 
Eugenia intermedia K. et V. Arbor. Bamuli subteretes , ( florentes 
ex rufo ) grisei. Folia oblong o-rarius ovato-lanceolata longiuscule obtusc 
acuminata bast in petiolum longe attenuata , coriacea dense supra et 
subtus pellucido-punctata (punctis in sicco interdum obtectis) et subtus 
opaco-punctulata , in sicco supra castanea (vel nigrescentia) subtus rufo- 
ochracea, costa media supra impressa subtus rufescente venis lateralibus 
